Ik volg mainstream media, alternatieve media, kijk veel documentaires en sinds enige tijd volg ik weer een groot aantal personen op X. Ik geloof dat ik een vrij brede input krijg van nieuws, meningen, gebeurtenissen en (wat velen noemen) feiten. Tevens denk ik dat ik mijn BS-filter behoorlijk getraind heb de laatste jaren.
Veelal is daar slechts logica voor nodig of zoals mijn ouders dat noemden: “Boeren-fluitjes-verstand“. Ondanks dat ik enige tijd op het atheneum doorbracht en zelfs even universitair onderwijs volgde ben ik van mening dat hoger geschoold lang niet altijd betekent dat je een beter begrip voor de wereld ontwikkelt. Vaak denk ik zelfs dat het omgekeerd evenredig is. Hoe hoger opgeleid, hoe meer gespecialiseerd, hoe minder paraplu-view.
Daarentegen zijn er, en ken ik, vele mensen die vanwege afkomst, financiën of omstandigheden simpelweg nooit de kans hebben gehad verder te studeren. Deze mensen als “dom” wegzetten vind ik bijzonder populistisch.
Hans Klok zou ooit gezegd hebben dat het vele malen simpeler is hoogopgeleiden voor de gek te houden dan kinderen. Wel iets om over na te denken.
Aangekomen bij dat woord, populisme, vraag ik me steeds vaker af wie zich daar het meest “schuldig” aan maakt. Het wordt heel vaak rechts verweten maar links kan er ook wat van. Vooral het claimen van de “Moral high ground” is een steeds weer terugkerend (links) verschijnsel. Maar het meest hoor ik stemmen die claimen “voor het volk” te spreken; of voor de “zwijgende meerderheid“.
Eigenlijk is er maar één groep mensen die voor het volk zou moeten spreken en dat zijn de volksvertegenwoordigers. Gekozen bij verkiezingen hebben zij het recht en de plicht om “het volk” te representeren. Helaas laten juist zij dit na en ze lijken alleen maar verwikkeld te raken in partij afspraken, politieke intriges en onder de invloed van de hoogste bieders.
Eigenlijk zouden we wat meer “het volk” moeten raadplegen als het over belangrijke kwesties gaat. Misschien via een REFERENDUM? Het lijkt alweer een grijs verleden maar het was juist D66, in de persoon van Hans van Mierlo, die zich hard maakte voor een referendum. Ironisch genoeg was het ook weer D66 die het afschaffen van het Nederlandse referendum steunde.
Ik lees een passage op Wikipedia:
Het kabinet-Rutte III, bij monde van de bewindslieden Mark Rutte en Kajsa Ollongren, verklaarden dat zij het “onlogisch en onwenselijk” vonden dat er een referendum zou worden georganiseerd over de intrekking van de referendumwet.
Deze passage is typerend voor de werking van onze huidige politiek.
Zullen we het volk vragen of ze zo nu en dan bevraagd willen worden? Nee, laat maar. Stel je voor dat ze JA zeggen. Dan krijgen we het Oekraine referendum al-over-again.
Dus hoe weten we nu wat “het volk” wil? De laatste verkiezingen was huisvesting een belangrijk onderwerp. Er waren dus (blijkbaar) best veel mensen die 10 extra steden erbij belangrijk en wenselijk vonden. Ik hoef, denk ik, hier niet uit te leggen hoe dat is afgelopen. Elke keer als ik hoor “Het kan wél” dan denk ik: Wat kan wel? Liegen? Maar ja, deze kerel spreekt namens die grote “zwijgende meerderheid van Nederland” en waarschijnlijk binnenkort formeel namens Nederland.
Het stemmen, elke 2 jaar, op mensen die alleen maar liegen en met hun eigen belang bezig zijn is geen vorm voor democratie, dat weet inmiddels iedereen. Dus hoe dan? Via een referendum of misschien wel een forum? Ja ik hoor de ironie zelf ook wel: Een Forum voor Democratie! Zou dat een goede oplossing kunnen zijn ?
Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.
