MediaVrijheid

OV – 7 – Cassatie

Geplaatst op 26/08/2026 door Joseph Raaijmakers

Onschuldig Veroordeeld – Deel 7 – De Hoge Raad

Ik krijg meermaals de vraag waarom ik zo ver door ga in deze casus, ook van mijn directe omgeving. Er zijn meerdere antwoorden op die vraag; meerdere beweegredenen waarom ik tot het einde door ga:

Ten eerste mijn vrouw. Een man hoort zijn vrouw in bescherming te nemen. Ja, zo ouderwets ben ik. En mijn meisje is die 16e januari 2018 zwaar beschadigd. Nog steeds als ze politie waarneemt raakt ze in paniek. Dan stopt de auto, zomaar langs de weg en ze is niet in staat voor een periode om verder te rijden. Als er een politieauto voor onze woning door rijdt verstopt ze zich, bang voor herhaling. Het is 8,5 jaar geleden. Ik twijfel of het ooit over gaat.

De politie eigent zich steeds meer rechten toe ten koste van onze grondwettelijke burgerrechten. Politie gaat met enige regelmaat buiten haar boekje en de rechtspraak lijkt daar niets aan te doen. Gelukkig heb ik vrijwel altijd succes geboekt als ik daar tegen in ga. Soms echter delf ook ik het onderspit. Maar deze kwestie zit me vreselijk hoog.

Het begon met mijn hulp aan een oud-collega die onheus werd behandeld door haar werkgever. Het had een simpele civielrechtelijke afwikkeling moeten worden, zoals dat altijd is bij een arbeidsconflict. Ik heb het een keer eerder meegemaakt dat een werkgever een strafrechtelijke aangifte doet maar in die casus lachte de politie erom. Ik ben deze hele zaak open en eerlijk geweest, ook naar de werkgever. Zelfs gemeld dat we een aantal bestanden veiliggesteld hadden. Niks stiekems, niks onoorbaars en zeker niks strafbaars.

Schriftuur

Voor cassatie is een speciale advocaat nodig. Hij legde me al uit dat dit heel technisch is en dat niet iedere advocaat daarmee bekend is. In eerste instantie wilde deze cassatie advocaat ook niets weten over de weigering van de getuige deskundigen. Deze zijn door het Hof benoemd en met redenen omkleed afgewezen, zo zegt hij. Dan heeft de Hoge Raad daar geen oor voor.

De schriftuur is zeer juridisch-technisch en moeilijk te lezen voor een leek. Ik wil jullie hier ook niet al te veel mee vermoeien. Als voorbeeld één citaat:

We kunnen volstaan met het gegeven dat eigenlijk alles benoemd wordt en de nadruk wordt gelegd op het ontbreken van wederrechtelijkheid. Met andere woorden: Er is niets strafbaars gebeurd. Ook wordt zeer duidelijk het “mede” plegen behandeld en aangezien ook oud-collega niet wederrechtelijk is binnengedrongen kan van “mede” plegen ook geen sprake zijn.

Voor de derde keer moet ik vertrouwen hebben in onze rechtstaat. Vertrouwen hebben in kundige mensen die de letter en de geest van de wet naleven en daarop rationeel oordelen. Maar als je al 2 keer teleurgesteld bent valt dat niet mee.

Het arrest van de Hoge Raad is dan ook bijzonder teleurstellend; vooral het feit dat ze de zaak “zonder verdere motivering” afwijzen. Ook “ter openbare terechtzitting” is voor mij een compleet raadsel. Ik was niet op de hoogte dat er een openbare zitting zou zijn.

Wat ik, in het bijzonder, niet begrijp is het feit dat de HR wel eerst advies inwint bij de procureur-generaal. Normaal gesproken krijgt een advocaat dat advies en mag daarop nog reageren. In onze casus is dat dus niet gebeurd. Ergo: het OM wordt geraadpleegd, de advocaat van verdachte mag hierop niet reageren. Tot zover het “laatste woord“.

Met 3 punten op één A4’tje maakt de Hoge Raad er zich vanaf. Schrik niet: Deze procedure kost me duizenden euro’s. De Hoge Raad der Nederlanden (kortweg HR), de hoogste rechtsprekende instantie in Nederland motiveert niet waarom ze deze beslissing hebben genomen. Totaal onbegrijpelijk.

Als ik navraag doe bij mijn advocaat vindt hij het nog heel normaal ook: “Soms vinden ze een kwestie niet interessant genoeg, dat is nou eenmaal zo“. Ik begreep al niets van de motivering in het vonnis van de politierechter en of het oordeel van het Hof. Nu is er domweg niets te begrijpen want het wordt niet eens gemotiveerd.

En daarmee is de uitspraak onherroepelijk geworden. Schijnbaar is er nog een mogelijkheid om de zaak aan het Europese Hof van Justitie of het Europese Hof van de Rechten van de Mens aan te brengen maar deze wordt door ons niet meer verkend, temeer omdat de financiële middelen uitgeput zijn.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Overigens heeft ons deze zaak erg veel geld gekost. Zelfs meer als ik kan dragen en om die reden zitten we nog met een restschuld bij de advocaat. Ik betaal deze in termijnen af maar daar is erg weinig ruimte voor. Voel je je geroepen, bij het lezen van dit verhaal, iets bij te dragen dan kun je gebruik maken van onze sponsoringpagina op MediaVrijheid. Onze dank is groot.

Geplaatst in Veroordeeld | Getagged #DWALING, #JUSTITIE, #OMG, #ONRECHT, #POLITIE, #RECHTSPRAAK, #VRIJHEID | Een reactie plaatsen

OV – 6 – Hoger Beroep

Geplaatst op 25/08/2026 door Joseph Raaijmakers

Onschuldig Veroordeeld – Deel 6 – Het Hoger Beroep.

Het is weer 2 jaar later als het Hoger Beroep wordt behandeld. Dat maakt de doorlooptijd bijna 7 jaar in totaal. Ondanks dat we nog steeds vol vertrouwen zijn in een goede afloop hebben we, met in het achterhoofd de vreemde redenering van de politierechter, wel wat kriebels in de buik. In mijn ervaring is Vrouwe Justitia voor 90% heel rationeel, gaat ze puur uit van feiten en laat emoties buiten beschouwing. Maar er is altijd een menselijke factor.

Een rechter die “vindt” i.p.v. rationaliseert. Een rechter die “een gevoel” heeft i.p.v. zuiver naar de feiten kijkt. Ik heb dat nog maar weinig meegemaakt maar het gebeurt. Doorgaans, als je een rechter zuiver de feiten en gebeurtenissen voorlegt en die afweegt tegen de letter van de wet zal, in mijn ervaring, een rechter daar wel in meegaan. Zo hoort het ook, is mijn bescheiden mening.

Het lijkt er echter al snel op dat ook deze rechters naar een afwijzing van het Hoger Beroep toe willen redeneren. Geen echte afweging maar kijken of ze een en ander op een technicaliteit kunnen afwijzen. Het begint al met een omgekeerde redenering:

Strafbaarheid

Het is niet de taak van de verdediging om de strafbaarheid uit te sluiten. Dat zou de redenering goed praten dat je schuldig bent tot je onschuld bewezen is. In Nederland ben je (grondwettelijk) onschuldig tot schuld bewezen is en Hoger Beroep maakt dat niet anders. Het is dus de taak van het OM om de strafbaarheid aan te tonen. Vreemde redenering dus.

Getuige deskundige

Dan wordt vervolgens wederom onze getuige deskundige afgewezen, ook door het Hof. Het argument dat ze hiervoor gebruiken is dat ze zich “voldoende voorgelicht” achten om te oordelen over de zaak. Maar “voldoende voorgelicht” betekent nog niet dat je de materie begrijpt, dat moge duidelijk zijn. Mijn advocaat protesteert nadrukkelijk en geeft nog aan dat dit gronden voor cassatie oplevert. Het drietal aan de overzijde is echter onvermurwbaar.

Binnendringen annex 138ab WvS

Ik lees wederom een hele vreemde redenering. In de eerste plaats geeft het Hof hier duidelijk aan dat ik niet ben “binnengedrongen” (in juridisch-technische zin). Dat maakt dus dat er nooit een veroordeling op basis van 138ab kan plaatsvinden.

Case CLOSED, zou je zeggen maar daar redeneert men weer inventief omheen: Ik heb me (MEDE) schuldig gemaakt als MEDEpleger. Waar is die “pleger” dan? Wanneer is die veroordeeld? Oh nee, die is niet eens vervolgd!

De voorzitter geeft wel (eindelijk) antwoord op de vraag aan welke van de 4 voorwaarden van 138ab wordt voldaan: Art 138ab WvS lid c. met behulp van valse signalen of een valse sleutel. Hiertoe gebruikt men jurisprudentie: ECLI:NL:HR:2021:1691 , de zogenaamde “politiemol” zaak:

Niet alleen put men dus uit een bijzonder ernstige zaak maar ook een zaak die niet vergelijkbaar is. Het handelt zich in deze casus over een politieagent die, met ZIJN EIGEN login, zaken ophaalt uit het BlueView systeem en het vervolgens door geeft (verkoopt?) aan criminelen. De redenering is simpel: Als je een legitieme login (sleutel) gebruikt voor zaken waar die niet voor bedoeld is spreekt men van een “valse sleutel“.

In onze kwestie is er geen sprake van MIJN EIGEN account of login die ik inzet voor een doeleind waar het niet voor bedoeld is! Het account wat gebruikt is was van mijn collega of zoals justitie haar noemt “MEDEdader” maar die is niet vervolgd. De zaken zijn dus essentieel verschillend en om die reden is jurisprudentie uit die zaak dan ook niet toepasbaar.

Daarbij is dit stukje jurisprudentie niet onomstreden. Rechtsgeleerden (P-G Spronken) waarschuwen dat het letterlijk toepassen van deze uitspraak heel veel mensen strafbaar maakt. Denk maar aan elke werknemer die, per ongeluk of met opzet, met zijn account grasduint door een directory die weliswaar voor hem is opengesteld maar niet voor hem bestemd is.

Ten aanzien van de primair ten laste gelegde computervredebreuk past de rechtbank het toetsingskader toe dat de Hoge Raad heeft uiteengezet in het zogeheten politiemol-arrest (ECLI:NL:HR:2021:1691). In die zaak was eveneens een autorisatie verstrekt om in te loggen in het beveiligde systeem. Het gerechtshof oordeelde destijds dat de politiemol zijn autorisatie had misbruikt, aangezien die was verstrekt om in het kader van zijn werk naspeuringen te verrichten, terwijl hij het systeem bevroeg zonder dat daarvoor in zijn politietaak enige aanleiding bestond. De Hoge Raad liet dat oordeel in stand. De rechtbank haalt tevens de conclusie van P-G Spronken aan, die waarschuwde dat de reikwijdte van artikel 138ab Sr potentieel zeer groot wordt, nu een werknemer die uit nieuwsgierigheid grasduint in voor hem toegankelijke systemen al snel onbevoegd kan handelen.

Rechters hebben dit stukje jurisprudentie in het verleden ook al afgewezen (ECLI:NL:RBOBR:2026:1586) om puur een “valse sleutel” aan te tonen. Dus zelfs al zou het de vervolging van mijn collega betreffen zou deze redenering mogelijk niet slagen.

Recht op eigen data

Tenslotte moeten we ons terdege afvragen of er, zelfs door mijn collega, iets onoorbaars is gedaan. Heeft ze haar login “misbruikt” waardoor er sprake kan zijn van een “valse sleutel“? Heb je als werknemer niet het recht om bepaalde documenten zelf in bezit te hebben zoals e-mails met opdrachten, verslagen van functioneringsgesprekken, beoordelingen van een werkgever en verkoopcijfers waarvan (een deel) van je salaris afhankelijk is? Dat is de vraag die Marleen Stikker ook duidelijk stelt:

Indien een werkgever deze zaken alleen maar verstrekt in een gesloten omgeving dan is de rechtspositie van de werknemer altijd bijzonder zwak.

Bijzondere interesse van politie als maatstaf

Niet te vergeten: in onze zaak heeft de werknemer ook ontslag gekregen, niet zozeer voor het inloggen en kopiëren maar mede voor betrokkenheid bij een “strafzaak“. Lees nog maar eens een eerder ingebracht citaat tijdens haar ontslagprocedure:

Het wordt meteen duidelijk dat de politie de zaak buitengewoon serieus neemt

Voor een civiele rechter is het “bijzonder serieus nemen door de politie” al reden genoeg om een oordeel te vellen. Kijk maar eens naar het (civielrechtelijke) verbod op motorclubs. Waar het strafrechtelijk niet lukte werden deze zaken voor de civiele rechter gebracht en meermaals werd aangehaald dat “de politie het wel erg serieus neemt“, zonder enige strafrechtelijke basis wel te verstaan. Het is een feit dat een grootscheepse aanpak van politie invloed heeft op een civiele procedure en dat hebben we zelf, in het verleden, ook een aantal keren meegemaakt.

Genegeerde argumenten

Mijn advocaat begrijpt de materie inmiddels prima en schrijft een prima pleitnota.

Ook ik heb mijn eigen pleitnota meegenomen maar de voorzitter vindt dat niet gebruikelijk. Mijn advocaat moet het woord maar doen. Stel je voor: Een verdachte die niet mag praten ter zitting … Alleen als ik u vragen stel! Dus na het “wegpoetsen” van de getuige deskundigen wordt ook de enige resterende persoon in de rechtszaal die technisch kan uitleggen wat er gebeurd is “de mond gesnoerd”.

Nagenoeg alle argumenten worden volledig genegeerd. Het buitenproportioneel optreden met psychisch lijden ten gevolge, de door politie vervroegde opname van de aangifte, de buitenproportionele inval een paar uur na de aangifte met 25 personen, het negeren van de tegenaangifte wegens ontbreken van tijd en mankracht, de brief van Team Ondermijning, de directorylist met alleen maar bestanden betrekking hebbende op Veterans MC, etc, etc, etc.

Argumenten aangevers

In plaats daarvan staat het vonnis bol van de citaten van de aangifte, getuigenverklaringen van aangevers en bevindingen van aangevers. Of die integer zijn lijkt het Hof niet te deren of af te vragen. Alles wat daarin wordt opgemerkt is blijkbaar de enige waarheid.

Eén citaat in het bijzonder begreep ik helemaal niet:

Werkelijk IEDER WELDENKEND MENS begrijpt dat de toegang wordt ingetrokken bij ontslag. Dat daarmee wederrechtelijkheid ontstaat vóór het ontslag is een bijzonder vreemde redenering. Maar zoals gezegd: Op een of andere manier redeneert men naar de veroordeling toe i.p.v. andersom.

Al met al worden we wederom geconfronteerd met een vonnis dat aan alle kanten rammelt. Er staat nog maar een weg open: Cassatie bij de Hoge Raad.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

OV – 5 – Politierechter

Geplaatst op 24/08/2026 door Joseph Raaijmakers

Onschuldig Veroordeeld – Deel 5 – De Politierechter

Eindelijk, op 22 juni 2022, wordt de dagvaarding uitgevaardigd om te verschijnen voor de Politierechter op 25 november 2022 om 13:00 uur. Bijna 5 jaar na dato.

Ik benadruk eindelijk want ik wil dat er een einde komt aan deze farce. Ik blaak van het vertrouwen en kan me op geen enkele manier voorstellen dat een rechter me gaat veroordelen. Hopelijk verwerkt de rechter ook nog het een en ander over de aanpak van deze casus door OM en politie in zijn uitspraak.

De enige zorg die ik heb is of de rechter het geheel technisch begrijpt. Ik heb het mijn advocaat, en dat is mijns inziens geen domme jongen, een aantal keren moeten uitleggen. TeamViewer, SCP, WinSCP, SSH, Citrix, TerminalServer, Remote Desktop … het is een technisch verhaal maar het lukt me dat in Jip-en-Janneke-taal uit te leggen.

De zitting

Mijn advocaat schrijft een prima pleitnota. Alles komt erin terug: De ontbrekende wederechtelijkheid, de onbegrijpelijke inval, de uitleg van 138ab Sr en de 4 voorwaarden daarvan, etc, etc.

Getuige-deskundigen

Voor het geval het toch technisch te ingewikkeld is voor de Politierechter hebben we 2 getuige deskundigen, beide autoriteiten op gebied van digitale beveiliging. De ene is bestuurslid van de Netherlands Local Unix Users Group (NLUUG) en al tientallen jaren werkzaam in de IT als beveiligings specialist. De andere is oprichter van een van de bekendste Nederlandse digitale beveiligingsbedrijven, was nota bene betrokken bij de lancering van de websites van de KLPD en geeft nog altijd, over de gehele wereld van New York tot Tokio, lezingen in dit vakgebied.

Ook had ik TeamViewer en Marleen Stikker (Waag technology & Society) gevraagd. De laatste niet in de laatste plaats omdat ze een prachtige bijdrage leverde bij BLCKBX over dit onderwerp. Helaas hebben beiden niet geregeerd.

Showtrial

De zitting is een farce, een showtrial en een aaneenschakeling van domme opmerkingen afgewisseld door hautain gedrag. De Politierechter laat de getuige-deskundigen niet toe en negeert hun schriftelijke bijdrage ook volledig.

De rechter vroeg me waarom ik niet van Helmond naar Eindhoven was gereden en fysiek plaats had genomen achter de laptop “mede-verdachte“. Alleen die vraag al toonde, voor mij, aan dat ze absoluut niet begreep wat er gaande was. Dat ze niet begreep dat een TeamViewer-sessie precies hetzelfde is.

Ook leek ze me te verwijten dat ik de bewuste bestanden op een versleutelde stick had gezet. Ze suggereerde daar iets “stiekems” mee. Ik legde haar uit dat deze bestanden uitsluitend waren bedoeld voor mijn ex-collega en niemand daar iets mee te maken had. Mocht de stick, op een of andere wijze, in handen vallen van derden dan zijn ze onleesbaar en waardeloos. Hiermee laat ik alleen maar zien dat ik zorgvuldiger om ga met data dan het OM.

Ook vroeg ze me waarom ik, bij de kopieeractie gebruik had gemaakt van mijn eigen DataCenter. Daarop antwoordde ik wederom eenvoudig: Indien ik bijvoorbeeld een service gebruik zoals WeTransfer zouden wederom derden, redelijk eenvoudig, de bestanden in kunnen zien. Dat wilde ik voorkomen. Daarbij biedt mijn bedrijf, weliswaar kleiner van omvang, een vergelijkbare service als WeTransfer en waarom zouden we dan derden erbij moeten betrekken?

Tot zover “voldoende voorgelicht met betrekking tot de technische gang van zaken“. Deze rechter had totaal geen idee van IT, digital security en/of procedures. Het vonnis luidde dan ook:

Verwijten

Samengevat wordt mij dus verweten:

Verstand van zaken
Rancune t.a.v. ex-werkgever ? (Maar ex-werkgever doet toch aangifte? Wie is er rancuneus?)
Het helpen van een ex-collega
Medewerking aan het onderzoek
Ernstig feit met in potentie flinke schade (zie verderop **)

De prive-bestanden waren overigens opgehelderd tijdens de zitting. Het betrof een mapje “prive” dat, volgens werkgever, in de verkeerde hoofdmap was geplaatst (verkoop).

De opmerking “… op een juridische wijze de voor haar benodigde informatie te verkrijgen” laat een afstand zien die deze rechter heeft tot de werkelijkheid. Hoe ziet ze dat voor zich?

Mijnheer de werkgever, wilt u a.u.b . de volgende, voor u belastende bewijzen, aan mij overdragen?

En het vertrouwen van de werkgever geschaad? Moeten we die niet omdraaien?

** Verderop kunnen we lezen over het oordeel van de rechter omtrent de “in potentie flinke schade“:

Leugens

Ook de Officier van Justitie maakt er een ratjetoe van onzin van:

Cybercrime is NOOIT onderdeel geweest van Ondermijning. Dat is een boute leugen. Ik heb contact met Cybercrime Rechercheurs (vakgebied digital security & seminars) en die ontkennen dat.

Ook de “deal” dat er geen onderzoek uitgevoerd zou worden op mijn systemen als ik zou meewerken is totale onzin (zie Onschuldig Veroordeeld – Deel 2 – De Inval).

Dan zijn opmerkingen over “voortvarendheid” en “nergens anders om te doen” eenvoudig te weerleggen als je alleen al kijkt naar het verschil in aanpak van 2 verdachten in dezelfde zaak.

Wederrechtelijkheid

Maar misschien wel het allerbelangrijkste is de wederrechtelijkheid. Artikel 138ab Wetnoek van Strafrecht spreekt over 4 voorwaarden. Vreemd genoeg worden die in het vonnis ook opgesomd:

De Politierechter beargumenteert namelijk helemaal niet aan welke van deze 4 voorwaarden is voldaan. Daarmee is er geen sprake van wederrechtelijkheid of een strafbaar feit. Toch is het oordeel:

We verlaten totaal verbouwereerd de rechtszaal. Wat is hier gebeurd? Hoe is deze rechter tot dit vonnis gekomen? Hoe is deze rechter überhaupt tot een bewezenverklaring gekomen? Hoe kun je veroordeeld worden voor het MEDE-plegen van een feit als de andere “verdachte” helemaal niet vervolgd wordt?

We zijn voor een hele poos sprakeloos. Hoger beroep wordt direct ingesteld.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Veroordeeld | Getagged #DWALING, #JUSTITIE, #OMG, #ONRECHT, #POLITIE, #RECHTSPRAAK | Een reactie plaatsen

OV – 4 – Behandeling

Geplaatst op 23/08/2026 door Joseph Raaijmakers

Onschuldig Veroordeeld – Deel 4 – De Behandeling.

Het duurt lang, heel lang, voordat het OM de vervolging inzet. De dagvaarding om te verschijnen voor de politierechter wordt op 22 juni 2022 uitgebracht en de zitting zou pas 25 november 2022 plaatsvinden. Dat is bijna 5 jaar na de inval. Voorheen was meer dan 2 jaar al een reden voor niet ontvankelijkheid. Een burger heeft tenslotte recht op een behandeling binnen een redelijke termijn van zijn zaak (art. 6 EVRM). De Hoge Raad heeft dit echter een paar jaar geleden aangepast. Inmiddels maakt het niet meer uit. Het OM mag er gewoon jaren “op zitten” en de rechtspraak vindt daar niets meer van.

Klacht politie

Zelf wil ik niet afwachten dus neem ik initiatief. Allereerst dien ik op 30 januari 2018 een klacht in bij de politie wegens buitenproportioneel optreden. Het is iedereen duidelijk dat de inzet van een arrestatieteam en 25 man personeel in geen verhouding staat tot een vergrijp 138ab. De inzet past beter bij een terreurcel dan bij een IT’er/jurist die iemand helpt.

Natuurlijk neemt de politie de klacht niet behandeling. Het antwoord komt al op 1 februari, 2 luttele dagen later. Dan kan er wel snel gereageerd worden, als het van tafel wordt geveegd:

Puur procedureel wordt de klacht dus niet in behandeling genomen “zolang ter zake daarvan een opsporingsonderzoek op bevel van de officier van justitie of een vervolging gaande is” (art 9:8 lid f AWB). De klacht ging niet over de vervolging maar over het buitenproportioneel optreden. Maar ja, zoals men zo vaak zegt: Regels zijn regels en vooral als ze het gezag goed uitkomen.

Valse aangifte

Ook dien ik een tegen-aangifte in wegens het doen van een valse aangifte. De werkgever heeft namelijk wel verstand van de IT-procedures en TeamViewer. Daarbij kan hij lezen in de logfiles dat ik nooit heb ingelogged in zijn systeem. Alle loggins zijn van mijn oud-collega die volledig gemachtigd was.

Daarbij merkt de aangever een aantal zaken op die nergens op slaan, gelogen zijn (zoals bedreiging) en/of totaal niet van toepassing. Er staat zelfs in dat ik, tijdens ons dienstverband, haar kinderen zou hebben bedreigd.

Van begin tot het einde leugens. Zelfs de opmerking over de motorclub is niet waar. Ik had werkgever al tijdens de eerste kennismaking verteld over mijn verleden bij de motorclub. Ze vond dat destijds reuze interessant. Ook blijkt er nooit aangifte te zijn gedaan van bedreiging, iets wat ze, in beginsel, wel beweerde gezien een passage uit de ontslagzaak van mijn collega:

Uiteraard is de vermeende aangifte van bedreiging aan het adres van haar kinderen nooit boven water gekomen wat op zich al een sluitend bewijs zou zijn voor de valsheid van de aangifte.

De politie heeft “geen tijd“.

De reactie van de politie op deze aangifte is, zo mogelijk, nog vreemder:

Onvoorstelbaar dat de politie 25 personen binnen een paar uur activeert na een (valse) aangifte maar vervolgens, in dezelfde zaak, geen tijd en mensen vrij kan maken om mijn tegen-aangifte te onderzoeken.

Artikel 12 procedure

Ik start direct een art 12 procedure omdat de politie hier duidelijk aangeeft dat ze deze beslissing hebben genomen in overleg met het OM. Ik ben ermee bekend dat voor een art 12 procedure een afdoening van het OM nodig is en deze brief lijkt me dan ook voldoende. Het antwoord verbaast me inmiddels echter niet meer:

Ondanks dat uit de brief van de politie overduidelijk blijkt dat het OM (mede) deze beslissing heeft genomen is dat voor het Hof niet voldoende. Het moet blijkbaar op het briefpapier van het OM staan. Zeer vermoeiend.

Bezwaar OM

Dus dien ik een bezwaar in bij het OM vanwege het seponeren van de politie (in overleg met het OM). Het antwoord komt op 29 januari 2019, een jaar na de aangifte! Wel merkt men nog even op: “De behandeling van uw brief heeft langer op zich doen wachten dan ik voor wenselijk houd. Ik bied u hiervoor mijn welgemeende excuses aan” maar daar worden we niet wijzer van. Het OM bevestigd, op hun briefpapier, dat er niet vervolgd gaat worden.

Artikel 12 procedure (ten tweede male)

De artikel 12 procedure die ik daarna start wordt weliswaar in behandeling genomen maar blijkt ook weinig zin te hebben. Het Hof gaat in haar vonnis van 11 februari 2020 (2 jaar na dato!) blijkbaar uitsluitend uit van het dossier van het OM en kijkt niet naar mijn inbreng:

Behandeling binnen redelijke termijn

Na 2 jaar wachten vragen we het OM hoe het met de zaak staat en of er mogelijk geseponeerd gaat worden. Het OM antwoord op 16 maart 2020, ruim 2 jaar na de inval:

Geen echte verrassing hier. Het OM claimt zelfs dat ze nog geen beslissing hebben genomen hoe ze deze zaak gaan vervolgen. Maar de echte aanwijzing zit niet in de tekst van de brief. De kop van de brief is interessanter:

Deze afdeling van het OM, genaamd “Ondermijning“, houdt zich bezig met zware georganiseerde misdaad en de invloed van deze onderwereld op de “bovenwereld“. Een eenvoudige 138ab zaak valt daar zeker niet onder maar wel het OMG beleid (wering motorclubs). De zoveelste aanwijzing dat er hier iets heel anders speelt!

Het lijkt erop dat we maar gewoon moeten wachten op het OM en het moment dat het hen goeddunkt om eventuele vervolging in te zetten.

Dossier

Als we het dossier ontvangen kan het bestuderen beginnen. Het is een lijvig dossier. 217 pagina’s van de politie en 41 pagina’s toegevoegd door het OM maakt 258 pagina’s om door te nemen. Of er door de politie maar 41 van de 258 pagina’s is overgedragen aan het OM blijft ons een raadsel.

Maar wie zich nog afvroeg waar de politie naar op zoek was een klein tipje van de sluier:

Dit waren oude en verlopen certificaten in een onversleutelde backup. De versleutelde data stond helaas nog open op mijn PC maar deze heeft de politie niets gebracht door hun eigen dommigheid: