Elke morgen de Nazigroet

Nou kijk, ik snap het wel hoor, dat half links Nederland nu met zo un kapotte verrotte blik naar hun scherm zit te staren. HUH!? HEH!? WAT!? Hoe kan dat nou!? Hun heilige propaganda krantje, dat ze jaren als een bijbel onder de arm droegen, dat ze elke ochtend deelden met schuim op de mond en een Oekraïense vlag in de bio… schrijft ineens 1 keer de waarheid. Niet drie lagen framing, niet.. bron zegt bron.. niet Telegram tokkies als excuus. Nee. Gewoon. De waarheid. Ik hoor het kamp al lachen. Koffie bijna over het vuur, laarzen in de modder, bijzen knikken.. Zie je wel, kind.

Want ineens staat daar in De @telegraaf .. ja DIE.. een Nederlandse huurling. Geen X held, geen profielfoto met blauw gele filter, maar een man die drieënhalf jaar echt in de modder heeft gelegen, terwijl Nederland thuis op de bank met quinoa en morele superioriteit zat te klappen. Hendrik heet die ouwe. Veertig. Ex luchtmacht. Geen sprookje, geen TikTok edit. Gewoon vlees, bloed en trauma.

En wat zegt Hendrik? Geen PR praatje. Hij zegt.. het Oekraïense leger behandelt buitenlandse strijders als wegwerpaanstekers. Opgebruikt? Weg ermee. Families van gesneuvelden? Zoek het uit. Compensatie? Hahaha. Kampvuur lacht harder. In het kamp weten we dat al honderd jaar.. wie arm is of van buiten komt, is altijd vervangbaar.

En dan komt het stuk waar half Nederland spontaan allergisch van wordt. Hendrik zegt dat hij in dat derde aanvalskorps nazi symbolen zag. Niet 1 keer per ongeluk. Gewoon openlijk. Nazi groeten. Geen.. Russische desinformatie.. geen Photoshop. Gewoon mannen met wapens die doen alsof 1942 nooit is geëindigd. Ik zie die blauwe vinkjes al schuimbekken.. Nee hoor, dat kan niet, want ik heb een Oekraïense vlag in mijn naam. Ja schat, en ik heb rakija in mijn bloed, maar ik lieg tenminste niet tegen mezelf.

En alsof dat nog niet genoeg was, vertelt Hendrik over Latijns Amerikaanse huurlingen, vooral Colombianen, die zich als dolle honden gedroegen. Agressief. Trots foto’s laten zien van oorlogsmisdaden, alsof het vakantiekiekjes zijn. En wat gebeurt er als Hendrik daar iets van zegt? Wordt hij beschermd? Nee. Hij wordt bedreigd. Gestraft. Omdat hij ruzie kreeg met die groep. In het kamp noemen we dat simpel.. de rotte honden beschermen elkaar, en de eerlijke krijgt klappen.

Uiteindelijk komt hij terug naar Nederland. Niet als held. Niet met een medaille. Maar met 1 conclusie die klinkt als kampwijsheid van een bijz… de Oekraïense autoriteiten zijn een corrupte bende. Geen verrassing. Alleen voor mensen die hun nieuws altijd slikken zonder te kauwen.

En nu zit half links Nederland in paniek. Want als zelfs hun krant het opschrijft, wie is dan nog DE COMPLOTGEK ? Wie is dan DE WAPPIE? Het kamp wist het al. Wij hebben geen algoritme nodig om waarheid te ruiken. Wij kijken naar daden, niet naar hashtags.

Het vuur knettert, iemand gooit nog wat hout erop. Ik trek mijn laarzen recht, neem een slok koffie en lach. Niet omdat oorlog grappig is, maar omdat hypocrisie altijd dezelfde geur heeft. En die geur herken je, of je nou in Brussel zit of in een Roma kamp.


Over Mariba:

Ik ben Mariba, Roma vrouw uit Bosnië. Ik doe kamp journalistiek.. verhalen vanaf het vuur, niet vanaf persconferenties. Geen EU-rapporten. Geen NGO taal. Geen academische onzin.Wat ik maak.. Roma & Balkan journalistiek . Media vanuit het kamp, soms over het kamp.. chaos, context, waarheid Politiek gezien door mensen die altijd buiten stonden.

Mijn werk is onafhankelijk. Ik hoor bij geen partij, geen organisatie, geen subsidie circus. ik schrijf zoals echte journalistiek hoort te zijn.

Donatie.. transparantie tekst (zeer belangrijk voor vertrouwen). Steun mijn werk hier: https://www.doneeractie.nl/mariba-media/-111118 Naam geverifieerd, Bankrekening op naam, Volledige screening, Anti terrorisme en fraudecontrole zie hun voorwaarden. Dit is geen schimmige crowdfunding. Alles is officieel, transparant en gecontroleerd. Je steunt journalistiek, geen activisme marketing.

Mariba🌸


Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.