MediaVrijheid

Zojuist post ik het vonnis van de Hoge Raad in onze casus tegen de (voormalige) Minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten. Ook wij hebben dit van het internet moeten vernemen. Wij hebben niets vernomen van de HR.

Wat betekent dit vonnis? Ik zal er mijn visie op geven:

Vorig jaar zei de toenmalige Minister Opstelten in de tweede kamer dat wetten gelden voor de burgers maar niet voor degene die de wetten maken; hijzelf dus. Ik was daar behoorlijk boos over. Hoe autoritair kun je zijn? Vandaag realiseer ik me pas precies wat hij destijds bedoelde.

Onze grondwet beschermd de grondrechten van de burger maar vooral onze regering *. Dat blijkt wel weer uit dit vonnis. De ironie is dat wij ons beroepen op onze grondrechten zoals gelijke behandeling ** en vrijheid van vereniging *** maar de hoogste rechter in Nederland vind dat de bescherming van de minister prevaleert; m.a.w. de grondrechten van de minister zijn belangrijker.

Het is dus inderdaad waar: ons kabinet maakt wetsvoorstellen, de tweede en de eerste kamer keuren die goed maar vervolgens gelden die niet voor degene die deze wet hebben gemaakt. Een minister mag dus LIEGEN, BEDRIEGEN, LASTER & SMAAD SPREKEN, etc, etc, etc. Daarover heeft onze “rechtstaat” NIETS te zeggen. Ja, puur formeel KAN de tweede kamer hier opdracht toe geven maar volgens rechtspraak.nl is een dergelijke opdracht nog nooit verstrekt ( bron Rechtspraak.nl ). NOG NOOIT! En de grondwet, die onze rechten moet beschermen, bestaat 200 jaar. <sarcasme aan> Zouden we in die 200 jaar nog nooit een minister hebben gehad die over de streep is gegaan? <sarcasme uit>.

Dit is een teleurstelling, jazeker. Maar laten we ons uit het veld slaan? NOOIT!

* Grondwet Artikel 119 De leden van de Staten-Generaal, de ministers en de staatssecretarissen staan wegens ambtsmisdrijven in die betrekkingen gepleegd, ook na hun aftreden terecht voor de Hoge Raad. De opdracht tot vervolging wordt gegeven bij koninklijk besluit of bij een besluit van de Tweede Kamer.

** Grondwet Artikel 1 Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

*** Grondwet Artikel 8 Het recht tot vereniging wordt erkend. Bij de wet kan dit recht worden beperkt in het belang van de openbare orde.

ECLI:NL:HR:2015:767

Uitspraak 27 maart 2015 Eerste Kamer 15/00331 RM/TT
Hoge Raad der Nederlanden

Beschikking in de zaak van:

VERENIGING VETERANS MC NETHERLANDS,gevestigd te Helmond,

KLAAGSTER.

1
Het beklag
Namens klaagster is op 1 mei 2014 aangifte gedaan van smaad en laster, beweerdelijk jegens haar begaan door de toenmalige minister van Veiligheid en Justitie. Bij brief van 18 juni 2014 heeft de hoofdofficier van justitie aan klaagster laten weten ter zake van deze aangifte geen strafvervolging te zullen instellen.

Klaagster heeft bij brief van 14 juli 2014 hierover beklag gedaan bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch. Het hof heeft zich onbevoegd verklaard en de zaak verwezen naar de Hoge Raad.

De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht.

Het klaagschrift is eveneens aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

Het schriftelijk verslag van de Advocaat-Generaal F.F. Langemeijer strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van het beklag.

Klaagster heeft bij brief op dat verslag gereageerd.

2
Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beklag
2.1
Ingevolge art. 119 Grondwet en art. 76 RO staan (gewezen) ministers, staatssecretarissen en leden van de Staten-Generaal wegens ambtsmisdrijven in die betrekkingen gepleegd, in eerste en hoogste ressort terecht voor de Hoge Raad. De opdracht tot vervolging ter zake van die misdrijven kan slechts worden gegeven bij Koninklijk Besluit of bij een besluit van de Tweede Kamer (art. 119 Grondwet; art. 4 Wet van 22 april 1855, Stb. 33, houdende regeling der verantwoordelijkheid van de hoofden der Ministeriële Departementen; art. 483 leden 1 en 2 Sv) (vgl. HR 3 december 2010, ECLI:NL:HR:2010:BO0198, NJ 2011/122).

Nu hieruit volgt dat de Hoge Raad niet bevoegd is opdracht te geven tot vervolging van een door een gewezen minister van Veiligheid en Justitie gepleegd ambtsmisdrijf als door klaagster bedoeld, is het beklag kennelijk niet-ontvankelijk.

2.2
Het voorgaande brengt mee dat oproeping van klaagster achterwege kan blijven (vgl. art. 12c Sv).

3
Beslissing
De Hoge Raad verklaart klaagster niet-ontvankelijk in haar beklag.

Deze beschikking is gegeven door de raads-heren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, A.H.T. Heisterkamp en C.E. Drion, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer G. de Groot op 27 maart 2015.

Een vriend van me vroeg “als je echt achtervolgd blijkt te worden, is er dan sprake van paranoia?“. Ik vond dat een schitterende vraag. Ik heb me namelijk zelf vele malen afgevraagd of ik zelf paranoia begin te worden. Maar als ik de feiten op een rijtje zet:

• Als ik in een stadscentrum van ongeacht welke stad loop en ELKE diender aanwezig draait zijn hoofd en loopt vervolgens achter me aan. Als men voldoende dienders verzameld heeft wordt ik steevast staande gehouden en mijn ID wordt gevraagd. Als ik dat, voor de 40e keer en aantoonbaar dezelfde diender als een paar weken geleden, weiger wordt ik aangehouden.
• Een klant van me vertelt me dat er een rechercheur bij hem was. Die waarschuwde mijn klant dat, indien hij zaken blijft doen met OMG’s, zijn vergunning(en) wel eens ter discussie gesteld kunnen worden. Een week later loopt er een andere automatiseerder rond en ben ik bedankt.
• Als we een Veteranen Ontmoetings Centrum willen opzetten komt er een reactie los van ongekende omvang. Gemeente, politie, marechaussee, stadsmarinier en iedereen die er ook maar enigszins bij betrokken (kunnen) zijn  worden, tot 3 maal toe, uitgenodigd voor overleg. Alles wordt ingeroepen om die initiatief te blokkeren.
• Na 3 jaar als (mede)organisator te hebben deelgenomen aan de veteranendag-motorrit en zelfs meegereden te hebben in het defilé voor onze Koning zijn we plotseling ongewenst.
• Als ik een biertje ga doen bij een bevriende motorclub wordt ik in een groots opgezette sluis aan de kant gezet. Bestuurder EN alle inzittenden worden gevraagd zich te legitimeren. Vele auto’s passeren ongemoeid maar de volgende auto die wordt gecontroleerd bevat weer opvallend veel bikers.
• In 2013 en 2014 wordt ik geconfronteerd met 17 (!) belastingaanslagen variërend van inkomsten belasting tot motorrijtuigenbelasting over 2007 (!).
• Als ik een bikerbar in Wagenburg bezoek hangt er een affice op de deur: verboden toegang met mijn kleding.
• Als ik RTL Boulevard zit te kijken en het gaat over “zware criminelen” zie ik plotseling mezelf voorbij rijden als illustratie.
• etc, etc, etc …..

Toch zijn er, getuige reacties op social-media, nog steeds mensen die denken dat het perceptie is. Dat het een bejegening is die wij zelf uitlokken door onze kleding. Dat wij hier zelf, door provocerend gedrag, schuldig aan zijn. Dat wij onszelf maar eens positief moeten profileren als we hier vanaf willen komen.

Maar er toch wel degelijk sprake van een actief beleid dat door vele overheden wordt uitgevoerd. Er zijn represailles ZONDER enige vorm van bewijs, proces of enige andere vorm van procedure waarin we ons kunnen of mogen verdedigen. GESTRAFT ZONDER ENIGE VORM VAN PROCES! Was dat niet in strijd met onze grondwet en het EVRM?

Nee mensen; IK BEN NIET PARANOIA! Dit gebeurt werkelijk. En wanneer gaan jullie hier ook iets van vinden? Als het jullie persoonlijk raakt? Of komen jullie eerder in actie?