MediaVrijheid

Het wordt persoonlijk (deel 6)

Geplaatst op 15/08/2015 door Joseph Raaijmakers

Het laatste hoofdstuk in het drama “Het wordt persoonlijk” is vandaag op de mat gevallen: het OM seponeert de strafbeschikking voor het niet tonen van mijn ID. Daarmee lijkt de zaak afgedaan zonder dat we een ordeel hebben gekregen van iemand of het handelen van de politie wel in de haak is. Laten we de zaak eens even samenvatten voor degenen die deel 1, 2, 3, 4 en 5 gemist hebben:

Op 26 september 2014 stappen 2 agenten mijn tuin binnen. De reden is altijd duister gebleven maar als we ze uiteindelijk verzoeken te doen wat ze moeten doen of te vertrekken VORDEREN ze ID. Omdat ik thuis ben en er geen reden voor gegeven wordt weiger ik. Daarop wordt ik aangehouden en afgevoerd. Mijn zoon die alles vastlegt op film wordt tevens aangehouden wegens “belet en belemmering” (*2).

Er volgt een strafbeschikking voor “verzet bij aanhouding” (*1) en daartegen teken ik verzet aan. Ook tegen de strafbeschikking (*2) van mijn zoon tekenen we verzet aan. Tevens doe ik aangifte van “ambtsmisbruik” en “wederrechtelijke vrijheidsberoving” (*5) tegen de 2 agenten. Als reactie krijgen we nog ieder een strafbeschikking binnen van de politie wegens het “niet tonen van een geldig ID” (*3 en *4).

Als eerste wordt de vervolging van de 2 agenten al op 12 december door het OM geseponeerd (*5). Hiertegen starten we een procedure “beklag niet vervolging” (art 12 WvSv) . Zowel bij de aangifte als bij het aangetekend schrijven aan het OM worden filmbeelden bijgevoegd. Het Gerechtshof wil deze kwestie al op 20 april behandelen maar wij vragen uitstel. De zaak wordt op 9 juni behandeld. Ter zitting blijken de filmbeelden niet bijgevoegd. Het OM claimt deze niet te hebben ontvangen. De meervoudige kamer vind dat blijkbaar geen bezwaar want het vonnis luidt “ontslag rechtsvervolging” (*5) jegens de 2 agenten. Hierop starten we een klacht tegen het OM en de politie wegens het “verduisteren van bewijsmiddel” (*6 en *7).

Op 3 juli moet mijn zoon voorkomen voor “belet en belemmering” (*2). Wij vragen om de 4 zaken (*1, *2, *3 en *4) samen te voegen en op het zelfde tijdstip te behandelen. Alleen zaak “verzet bij aanhouding” (*1) wordt bijgevoegd. Omdat we nu zelf de filmbeelden hebben afgeleverd bij de rechtbank worden deze ter zitting bekeken. Er volgt 2 maal vrijspraak. We mogen het niet hebben over de weigering tonen ID (*3 en *4).

Zowel de politie (op 8 juli) als het OM (24 juli) trekken het boetekleed aan en nemen de schuld op hen voor het niet produceren van de filmbeelden. Beide klachten (*6 en *7) worden GEGROND verklaard en excuses worden aangeboden. Dit veranderd echter NIETS aan het vonnis van het Gerechtshof om de agenten niet te vervolgen voor “ambtsmisbruik” en “wederrechtelijke vrijheidsberoving” (*5).

Uiteindelijk, vandaag, valt het sepot voor de “weigering tonen ID” op de deurmat. Hier wordt dus inhoudelijk NIET naar gekeken door de rechtbank. Het OM beredeneert dat er “er onvoldoende wettig bewijs is” en daarmee zijn de zaken (*3 en *4) voor hen afgedaan.

Wat rest is verslagenheid. De politie kan dus gewoon 2 mensen oppakken, zonder reden, thuis, in hun eigen tuin, meevoeren en opsluiten. Je kunt daar NIETS tegen doen. Zij worden beschermd en de hand boven het hoofd gehouden door politie, OM, Advocaat-generaal, Rechtbank en Gerechtshof. Ja, er volgt geen vervolging en vrijspraak maar dat is een bittere overwinning. Is dat leven in een “rechtstaat”?

Lees verder →

Geplaatst in Het wordt persoonlijk | Reacties uitgeschakeld

Wie is er de baas in ons land?

Geplaatst op 09/08/2015 door Joseph Raaijmakers

Een vraag die we ons maar eens serieus moeten stellen. Ons land is een parlementaire democratie dus eigenlijk zou de burger de baas moeten zijn. Wij bepalen tenslotte wie regeert en die keuze kunnen we maken aan de hand van partij-programma’s. Maar van partij-programma’s komt weinig terecht, dat weten we inmiddels ook. Principes worden verruild voor een beetje macht of een leukere baan want zo werkt het nu eenmaal in onze hofstad ‘s-Gravenhage.

Ook als een regeringsleider aan de kant wordt gezet omdat hij klaarblijkelijk onbetrouwbaar is, zoals Fred Teeven, heten zijn collega-politici in de Tweede Kamer hem weer welkom met bloemen in de hand. De opzij gezette Ivo Opstelten werd als held geroemd tijdens een partijcongres van de VVD. Was hij een held voor zijn volk of voor de collega-politici?

Nee, de burger bepaalt weinig tot niets. Wie een keuze maakt aan de hand van een partij-programma komt bedrogen uit. Er komt tenslotte weinig of niets van terecht.

Hoe hoort het? Eenvoudig opgesomd kiezen wij, de burgers, de leden van de Tweede Kamer. Een meerderheid van die Tweede Kamer vormt een coalitie en die stellen de regeringsleiders aan. De regeringsleiders maken wetsvoorstellen en die moeten weer terug naar de Tweede Kamer voor goedkeuring. De wetten worden vervolgens gehandhaafd door de uitvoerders waarvan de politie uiteraard de meest bekende is. Tot zover de theorie.

Nu de praktijk: de politie “adviseert“, gevraagd of ongevraagd, bestuurders. Denk maar eens aan de “bedreigde burgemeesters“. Geen van hen is rechtstreeks bedreigd of zelfs maar benaderd. De informatie kwam van politie die via het OM een waarschuwing doorspeelde. Vervolgens moest politie en marechaussee de burgervaders “beschermen”.

Denk maar eens aan het OMG beleid. De politie schrijft “verhalen”, importeert informatie uit het buitenland, bundelt dit in een mooi rapport en noemt het vervolgens “empirisch onderzoek”. Vervolgens schrijven ze adviezen voor bestuurders. Schitterend voorbeeld is een citaat uit het “Operationeel plan van aanpak 1%-motorclubs, geschreven door de politie”: “Met een herzien bestemmingsplan kan een onteigening gestart worden en kan de WVG gelegd worden. Effect is groot aangezien daarmee de motorclub wegbestemd kan worden.“. Politie “adviseert” hier dus de bestuurder om de instrumenten te leveren die zij weer uit kunnen voeren.

Een schoolvoorbeeld van een “uitvoerder” die zich bemoeit met de wetgever is de korpschef Bouman: “Hoogste politiebaas wil aparte wetgeving voor agenten“. En waarom? Er worden nauwelijks politie-agenten vervolgd. Het OM seponeert zo’n beetje alles en als er een succesvolle artikel 12 procedure wordt bewandelt is de “eis” van het OM vrijspraak. Ons kent ons en “bescherm de onzen” druipt ervan af. Ook de methoden die gehanteerd worden tijdens zo’n artikel 12 procedure zoals verduisteren van bewijzen, leugenachtige proces-verbalen e.d. liegen er niet om.

Het afgelopen weekend werd weer een hoogtepunt bereikt: Tijdens de eerste competitieronde van de eredivisie gooit de politie roet in het eten. Het merendeel van de wedstrijden kan of mag niet doorgaan omdat de politie haar werk weigert te doen. Honderdduizenden liefhebbers hebben maanden hier naar uitgekeken, misschien wel miljoenen. Maar de politie staat boven wet, wetgever en, dat is het allerergste, boven de burger en haar belangen.

Wie regeert er werkelijk in ons land? Waar begint de definitie “POLITIESTAAT“?

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld

Democratie

Geplaatst op 02/08/2015 door Joseph Raaijmakers

Het was al even bekend dat onze overheid vele wetten, richtlijnen maar ook zeker fatsoensnormen met voeten treed. Het OMG-beleid mist elk wettelijk fundament maar men voert het toch gewoon uit. Ik heb vastgesteld dat er een nieuw dieptepunt bereikt is. Een niveau dat, als ik het niet zelf meegemaakt had, ook niet geloofd zou hebben. Hierover verderop meer.

Dat politie de leden van motorclubs het leven moeilijk maken was ook al bekend maar het gebeurd niet langer meer “onder valse voorwendselen”. Als een agent je staande houdt wordt er gewoon medegedeeld dat het gaat om je vestje. “Je vraagt er toch zelf om“. Niks verkeerscontrole, niks “je rijgedrag viel ons op” of iets dergelijks. Nee, gewoon platvloerse discriminatie en men ontkent het niet eens meer; men schaamt er zich niet meer voor. Men weigert zelfs een verbalisantennummer te geven of het nummer is vals (10010). Men voelt zich gesterkt door de steun van het OM en zelfs de rechtbank.

De aanhouding in mijn eigen tuin leek een dieptepunt maar het kan erger. Politie die filmbeelden kwijt maakt. Het OM die filmbeelden niet toevoegt aan de stukken. Een rechter die het allemaal goedkeurt. De politie gaat vrijuit. Ja, wij kregen strafrechtelijk vrijspraak maar dat is een overwinning met een bittere nasmaak. Ook het OM heeft de klacht inmiddels afgewikkeld. Mijn klacht is GEGROND. Er zijn fouten gemaakt en men biedt excuses aan. Maar ook dit is een schrale troost want het gerechtshof heeft gevonnist zonder kennis genomen te hebben van de filmbeelden.

Maar het kan erger: een paar maanden geleden vertelde een klant van me dat hij bezoek had gehad van een rechercheur. Deze vertelde hem onomwonden dat hij zaken deed met een OMG en dat dit wel eens een negatieve invloed kan hebben op zijn vergunningen. Vergis je niet: ik werk in de IT en verzorgde de kantoorautomatisering voor deze klant. Geen spannende zaken dus. Sindsdien zijn er nog 3, voorheen trouwe klanten, verdwenen onder “verdachte omstandigheden”. Slechte smoezen, vreemde verhalen maar wel 4 klanten weg.

Maar het kan erger: mijn verhuurder kreeg bezoek van de FIOD. Of hij wel wist dat er in zijn pand een OMG huisde en een OMG is synoniem aan criminaliteit, afpersing, witwassen, zoals iedereen weet, aldus de FIOD. Mijn verhuurder belde me en maakte een afspraak met me. Hij verzocht me vriendelijk doch dringend het pand te verlaten; een bedrijvencentrum waar ik inmiddels 20 klanten geworven had. Inmiddels heb ik dan ook, per 1 augustus, mijn kantoor ontruimt.

Ik heb tenslotte ZZP-werk aangenomen, volle werkweken, voor de helft van mijn gangbare laagste tarief. Er zal toch brood op de plank moeten komen. Één 15 jaar trouwe klant blijft me trouw en gunt me zelfs het werk in de avonduren of weekenden voor hem te verrichten. Dat maakt samen dat ik kan overleven maar niet veel meer dan dat.

Dat is de Rechtstaat der Nederlanden, dat is de naakte waarheid. Zo gaat men om met een burger die voor rechtvaardigheid strijd. Zo gaat men om met “tegenspraak“. Dit is wat er geworden is van onze “parlementaire democratie“.

Of ik op enig moment getwijfeld heb om de strijd te staken? Om mijn colors aan de kapstok te hangen? Om mijn club de rug toe te keren? NOG GEEN FRACTIE VAN EEN SECONDE! Het geeft me alleen maar meer energie en overtuiging dat de strijd de juiste is.

Maar toch, als ik in de vroege morgen mijn nieuwe job aanvang, blijven mijn colors op de achterbank. Ik heb mijn opdrachtgever deze keer niet verteld wat ik in mijn vrije tijd doe. Het is net of ik elke morgen de haan 3 keer hoor kraaien, zoals Petrus. Mijn kleine zwarte Murphy op mijn overhemd kan dat gevoel niet onderdrukken. Mijn colors in mijn rug evenmin. Maar er komt een tijd ……………….

Geplaatst in MotorClub's | Reacties uitgeschakeld

Life is about the journey, not the destination

Geplaatst op 15/07/2015 door Joseph Raaijmakers

Met al de problemen en tegenwerking lijkt het soms niet langer leuk om lid te zijn van een motorclub. Niets is echter minder waar. Ik zou het clubleven en de lifestyle niet willen missen, voor geen goud. Maar hoe ziet er dat leven uit? Dat wordt vaak vergeten. Een weekend van een member:

Vrijdag is de dag voor business. Samen met mijn broeder naar Den Haag om te kijken of we in een gesprek met het ministerie iets kunnen veranderen aan het walgelijke OMG-beleid. Hoe dat verliep lees je hier: Ministerie van Justitie en Veiligheid. Maar de ride erheen en het korte samenzijn met onze neven van de Black Sheep zijn gewoon om van te genieten. De eerste kilometers zitten erop en het weekend is, ondanks het teleurstellende resultaat, op de weg terug gewoon begonnen.

‘S-avonds is het tijd voor CLUBNIGHT! Helaas, zoals bekend, zijn we ons stekje in Breda kwijt dus de wekelijkse meeting is elders. Daarna rijden we, in de zwoele avondschemering, naar ons Chapter Deep South om de clubavond te vieren. De A73 is rustig en de gashendel kan wat verder open. Stout? Wellicht; maar niet crimineel. Vervolgens via Melick, Koningsbosch en een stukje Duitsland zijn we alweer op bestemming. Fijn om er te zijn maar jammer dat de rit er weer op zit. Life is about the journey, not the destination. Jammer genoeg zie ik mijn broeders in het zuiden niet elke week dus het “bijpraten” duurt tot in de late uurtjes. Het is nog steeds warm als we terugrijden naar mijn hometown Helmond. Weer genieten.

Zaterdag wijst de Garmin naar Woerden. Daar is de jaarlijkse harleydag en het was er vorig jaar erg gezellig. Op de weg erheen treffen we (toeval of karma?) mijn broer en broer-in-spe tijdens een peukenpauze bij een benzinepomp. Hoewel ik van elke kilometer op de motor geniet is het toch leuker om samen te rijden.

In Woerden treffen we het inmiddels vertrouwde terrein aan vol met fietsen, voornamelijk Harleys. Mijn zespitter valt niet eens op tussen de vele prachtige tweewielers en al snel zitten we gezellig aan een biertje; niet te veel want dat is, volgens justitie, wel crimineel.

Tijdens een rustig ommetje langs de standjes met allerlei prullaria komen we nog veel meer bekenden tegen. Het rondje duurt dan ook meer als een uur 🙂 De namiddag vliegt om en het is tijd om een plan te trekken. Roermond staat op de planning maar de route daar naar toe staat nog niet vast. Het lijkt me leuk om via Ede te rijden. Die gaan vast ook naar Roermond. Helaas waren de jongens al onderweg naar Roermond toen we aankwamen in Ede. Er achteraan dan maar!

Onderweg een culinaire stop in Malden en dat kan ik iedereen aanbevelen. Hoewel van origine een truckstop ben je daar ook als biker altijd zeer welkom. Het eten is prima en betaalbaar en op het terras was het heerlijk toeven. Hoewel zeer dicht aan de snelweg A73 van Nijmegen richting Venlo is het net of je achteraf zit met het uitzicht op de landerijen.

Weer een flink stuk dezelfde snelweg als de avond tevoren en wederom is de temperatuur zo aangenaam dat de jas in de tassen blijft. Wel rij ik, op uitdrukkelijk verzoek van mijn lief, een stukje rustiger en daardoor hoef ik ook wat minder op flitsers te letten. Ontspanning ten top na een stressvolle week.

In Roermond is het al behoorlijk druk. Alle motorclubs van betekenis zijn aanwezig en op een feestje als dit lijken de woorden in de media over “bendes” en “oorlog” nog nooit zover beneven de waarheid als tevoren. Ik zou hier liever het woord “club-harmonie” voor willen gebruiken want er is geen enkele wanklank; enkel gezelligheid, herkenning en veel plezier. Alleen maar bekende gezichten en tijd te kort om met iedereen bij te praten. Voor we het weten is het alweer diep in de nacht.

Ook deze nacht zijn de weergoden ons goedgezind. We zijn dichter bij huis als de nacht tevoren maar de weg, binnendoor over de Noord-Limburgse en Brabantse dorpen, is er niet minder om. Het wordt een cliché maar het is wederom jammer dat we thuis zijn.

Op zondag staat Mill op het programma. Hoewel het geen harleydag meer mag heten maar een American day is het er niet minder gezellig door. Een afgesloten dorpskern met kroegen, live muziek, kraampjes met prullaria, motoren en gevulde terrassen maken het een gewild doel voor de vele HD-rijders. Ook het inmiddels omgeslagen weer heeft weinig invloed. Tussen de buitjes door worden we wel weer droog. Al met al een prima evenement dat op de vaste kalender komt in 2016.

Maar om maar weer eens een cliché te gebruiken: aan alles komt een eind. In het begin van de avond zitten we weer op de motor richting huis.

“Nog even langs streetrock Bakel?” klinkt het onderweg vanaf de duozit. Tuurlijk; ik had ook nog geen zin om naar huis te gaan en slechts 10 minuten later parkeren we de fiets op 15 meter van de ingang van dit festival in het centrum van Bakel. Kunnen de beveiligers mooi een oogje op mijn trouwe paard houden. Ik realiseer me dat dit de eerste keer is dat ik daar rekening mee hou. Tussen de bikers laat ik vaak mijn sleutels zelfs op het contact zitten. No worries; we letten op elkaar en op elkaars bezittingen.

On Stage worden de voorbereidingen getroffen voor het optreden van Navarone. Maar niemand lijkt daar acht op te slaan. Het publiek kijkt me na tot aan de bar. Dat is helaas de rekening die we moeten betalen voor de negatieve media-aandacht. Iedereen ziet een “zware crimineel” lopen in plaats van de vrijgevochten biker, “the rebel without a cause”, de motorrijdende hippie, zoals ik mezelf het liefste zie. Ook de “security” lijkt alleen maar oog voor mij te hebben. Binnen 5 minuten staan er 7 stuks om me heen, op redelijk korte afstand. Onhandig proberen ze net te doen of ze met andere zaken bezig zijn maar het ontgaat zelfs mijn gesprekspartner en mijn meisje niet. WTF? Let maar op mijn motor, zoals ik dat geplanned had!

Ik vond DIT niet gezellig. Mijn biertje smaakte niet. De band klonk er minder goed door. Ik wilde weg, voor het eerst dit weekend. Naar huis; bankzaken doen.