Handen af van HULPVERLENERS?

Vanmorgen wéér op TV, de discussie over geweld tegen onze HULPVERLENERS. Maar wat zijn nou hulpverleners?

Eens even kijken wat de dikke Van Dale zegt over hulpverlener: “iemand die medische, sociale hulp verleent“. Dat lijkt me duidelijk. Valt de Politie daar onder? Dat kunnen we ons afvragen.

Eens kijken welke hulp de Politie mij geboden heeft:

  • Flitsen als je 6 km te hard rijd en geautomatiseerd een bon op de post doen.
  • Aanhouden en controleren in het uitgaansgebied.
  • Aanhouden en controleren als ik motor rij.
  • Mijn bureau thuis doorzoeken na een klein (elektrisch) brandje in de meterkast.
  • Ons lastig vallen als we lekker aan ons vuurkorfje zitten te genieten (overigens ongeremd door enige kennis van de wet.).
  • Mij de schuld geven van een ongeval terwijl niemand van de omstanders enige twijfel over de schuldvraag had.
  • Achter de ambulance aan rijden naar het ziekenhuis en daar, terwijl doktoren met me bezig zijn, eisen dat ik op een pijpje ga blazen (wat overigens niets opleverde).
  • 3 jaar lang vertragen, ontkennen, liegen en elkaar dekken als ik een klacht hierover indien.
  • Niet eens een aangifte opnemen als mijn kind voor de 3e keer zonder fiets naar huis moet omdat deze gestolen is met de woorden “dat heeft geen prioriteit“.
  • Het, overigens perfect lopend, brommertje van mijn meisje in beslag nemen als ik daar zelf de dief mee betrapt heb, onder het mom van “onderzoek”. Vervolgens dat brommertje (laten) slopen en laten verroesten in de regen. Na 7 maanden mocht ik een hoopje roest komen ophalen.
  • Nadat ik aangifte heb gedaan van diefstal van mijn papieren helemaal NIETS doen. Alleen een telefoontje of ik iemand toestemming heb gegeven mijn paspoort te gebruiken als ze dat terugvinden bij een onderzoek. Overigens heb ik het NOOIT meer terug gezien.
  • etc, etc, etc.

Ik heb het wel gevonden in de Van Dale: Iemand van den wal in de sloot helpen = ‘iemand onder schijn van dienst, ondienst doen, en zijne zaaken verergeren’.

Zou er iemand bij stil staan dat het geweld tegen deze “hulpverleners” toeneemt omdat ze absoluut geen hulp verlenen maar ons leven alleen maar bemoeilijken? Dat ze geen enkel respect meer uitstralen, naar ons maar zeker naar onze kinderen.

Ik heb respect voor onze hulpverleners; ambulance-broeders, brandweerlui, doktoren en verpleging, maatschappelijk werk, etc, etc. Maar in mijn beleving hoort de POLITIE daar NIET bij.

Geplaatst in Geen categorie | Reacties uitgeschakeld voor Handen af van HULPVERLENERS?

Sahid bedankt

Jaren woonden we langs elkaar. Menige avond zaten we samen bij de vuurkorf en praten we over allerlei zaken; filosofie, geloof, cultuur, raakvlakken maar ook zeker tegenstellingen. Dankzij Sahid heb ik veel geleerd over de Islam en de Marokaanse cultuur. Maar hij stond ook zeker open voor onze levenswijze. Dankzij Sahid ben ik een beter mens geworden.

Vorige week nog sprak ik zijn vrouw Najet. Ik vertelde haar dat ik hem miste, sinds hun verhuizing. Nu heb ik er spijt van dat ik niet bij hem langs ben gegaan. Hij woonde immers maar 2 straten verder.

Vanmorgen is hij plotseling heen gegaan. Hij laat een lieve vrouw en 4 kinderen achter. Ik mis hem nu al. Salaam aleikum Sahid.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Samen de weg delen met begrip en respect.

Weer een gekleurd artikel in de Telegraaf . “… de motorbende die een jong gezin aanviel …

Ik heb het filmpje wel 10 keer gezien maar kan er dat echt niet uithalen. Ook kan ik geen “jong gezin” waarnemen, of bedreiging en intimidatie. Wat ik zie is wat er in het filmpje te zien is met hooguit een kleine invulling (tussen haakjes) op basis van vele kilometers ervaring op de weg, in een vrachtwagen, personenauto maar vooral op de motor, best vaak in (grote) groepen:

Een grote groep motorrijders zijn samen onderweg. Overigens is dat een geweldige belevenis. 1 auto blijft stug tussen de massa rijden wat potentieel gevaarlijke situaties kan opleveren. 1 motorrijder gaat langs de auto rijden en geeft door het bestuurdersraampje aanwijzingen aan de automobilist (vaak een gewone aanwijzing zoals “ga even voorzichtig naar de rechter rijstrook“) . De automobilist reageert daar blijkbaar NIET op (en soms verschijnen daar vreemde tekens als middelvingers of wijsvingers naar het hoofd in de auto).

De motorrijder gaat voor de auto rijden en haalt de snelheid eruit. Niet hard remmen of een gevaarlijke situatie veroorzaken maar gewoon de vaart uit de auto halen om hem uit de groep te halen en hem achter de groep te positioneren.

De automobilist rijd hem duidelijk opzettelijk aan, blijkbaar niet van plan zich iets aan te trekken van aanwijzingen. DIT is een potentieel LEVENSGEVAARLIJKE ACTIE want als de motorrijders ten val komt is er geen ontwijken meer aan voor de auto. Die actie verbaast ogenschijnlijk vele aanwezige motorrijders die de aandacht hierop vestigen.

Daarop probeert men de auto tot stoppen te dwingen met steun van meerdere motorrijders. Nog steeds (respect voor geduld) is er geen geweld, bedreiging of intimidatie waar te nemen. Als de auto tot stilstand komt is er nog altijd geen spoor van geweld. (wellicht proberen motorrijders nog altijd een aantal aanwijzingen te geven).

Dan, ogenschijnlijk uit het niets, neemt de automobilist de beslissing de motorrijders aan te vallen. Met een grote (veilige) SUV rijd hij in op de (kwetsbare)  groep motorrijders. Zo te zien een zeer bewuste actie die niets te raden overlaat.

Dan is de gehele groep gealarmeerd en gaat een poging doen de automobilist te volgen en (blijkbaar) een punt af te wachten waar ze, zonder gevaar voor eigen leven, de auto tot stoppen kunnen dwingen. Onderweg is er slechts 1 motorrijder die het portier probeert te openen waarop de automobilist wederom meerdere motorrijders in levensgevaar brengt.

Ondanks alle insinuaties van de media over “motorbendes”, “outlaws” en andere onzin kan ik hier geen wapens waarnemen zoals knuppels, projectielen of misschien vuurwapens om de automobilist bewust uit te schakelen. (als je alle roddels omtrent “motorbendes” mag geloven heeft hier toch de helft een pistool bij en wordt de automobilist door het raampje professioneel uitgeschakeld 🙂  ) NIETS VAN DAT ALLES!.  De motorrijders gebruiken slechts wat ze hebben: de snelheid en acceleratie van de motoren.

Als de auto eindelijk tot stilstand komt probeert men een automobilist het “wapen” dat hij reeds meermaals heeft ingezet af te nemen, zijn auto. (dat dit met enkele rake klappen gepaard gaat begrijp ik inmiddels).

Deze automobilist LEEFT NOG, zoveel is duidelijk. In mijn beleving wederom een bewijs van geduld en gebrek aan kwade intenties van de motorrijders.

Waarom gebeurde dit? Let eens op de witte bus. Die wordt geen duimbreed in de weg gelegd. Ondanks de vele motoren kan hij ongestoord, welliswaar op de rechterbaan, zijn weg vervolgen.

Nogmaals, ik beschik over een zeer ruime ervaring op de weg. Met vrachtwagen, auto of motor rijd ik soms meer als 100.000 km per jaar. De kans dat je, als automobilist, een grote groep motorrijders tegenkomt is misschien een of een paar keer per jaar.

Lieve automobilist: als je dit meemaakt, geef hen een beetje ruimte. Het kost u waarschijnlijk maar een paar minuten uit uw leven.

– Volg aanwijzingen op. Deze kerels weten hoe het is om in een groep te rijden en geven deze aanwijzingen niet om u te pesten maar om een potentieel gevaarlijk situatie te voorkomen.

– Indien mogelijk, wacht even tot de groep voorbij is en ga er achter rijden, op gepaste afstand.

– Probeer niet uw auto tussen de motoren te “wringen”.

– Ook al heeft u haast, probeer deze motoren niet met hoge snelheid in te halen. Dat geeft schrikreacties van deze motorrijders en daardoor potentieel gevaarlijke situaties.

– Ook al vind u motorrijden niet leuk, laat a.u.b. uw blijk van ongenoegen achterwege. Hier heeft niemand iets aan.

Als u begrip toont en een beetje rekening houd met de motorrijders dan zult u merken dat ze hele bewuste, vriendelijke en vooral gezellige weggebruikers zijn. Ze zullen u verrassen met een bedankje, een duim omhoog en op zijn minst een vriendelijke groet.

We moeten de weg samen delen en als we dat met begrip en respect doen komt iedereen veilig thuis.

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Een Nederlander behoort de wet te kennen.

Prachtige anekdote die vooral veel door onze overheden wordt gebezigd.

Vorige week maakte ik, tijdens een klachtenprocedure bij een gemeente, iets gedenkwaardigs mee. Iets wat me altijd bij zal blijven:

Klager: “… maar met alle respect; verwacht u nu van mij dat ik de wetgeving m.b.t. het GBA ken of die van buiten ga leren? Dat is toch ondoenlijk voor mij.

Klachtbehandelaar: “Sorry mijnheer maar iedere Nederlander behoort de wet te kennen. Ik ga hier geen rekening houden met een burger die zegt dat hij daar niets van weet. Daarvoor hebben we wetten in Nederland.

Het gesprek gaat natuurlijk verder en na een minuut of 10 vind er iets opmerkelijks plaats:

Klachtbehandelaar: “Tja, of u het nu leuk vind of niet: het is eenmaal zo. En dat is onze conclusie; daar moet u het mee doen.

Klager: “Maar daarmee is het probleem niet opgelost. U heeft de klacht niet naar mijn tevredenheid opgelost“.

Klachtbehandelaar: “Tja, we kunnen het niet iedereen naar de zin maken maar hier moet u het toch mee doen.

Raadsman: “Mijnheer geeft duidelijk aan dat hij niet tevreden is met de informele wijze waarop deze klacht is behandeld dus ik neem aan dat de zaak nu naar de Klachtencommissie gaat.

Klachtbehandelaar: “Nou, lang niet alle klachten komen bij de commissie hoor. Dat hoeft ook niet”.

Raadsman: “Daar bent u abuis: U heeft, als overheid, het recht een klacht in een informeel traject op te lossen. Maar de klager moet hierna aangeven of hij tevreden is met de afwikkeling. Is de klager dat niet dan hoort u deze klacht aan te brengen bij de klachtencommissie. Zo is het in het bestuursrecht omschreven.

Klachtbehandelaar: “Nou, u zult me vergeven dat ik niet exact weet wat er in het bestuursrecht hierover geregeld is …“.

Raadsman: “Dat zijn slechts een paar artikeltjes in het bestuursrecht.“.

Klager: “Ik dacht dat de Nederlander de wet behoort te kennen? Dus u vind dat een chauffeur alle ins en outs van de wet m.b.t. het GBA behoort te kennen maar een Klachtbehandelaar hoeft die paar regeltjes die beschreven zijn over klachten in het bestuursrecht niet te weten. Mooie boel!“.

Dit gesprek zal me nog even bij blijven. Het gaf prachtig weer hoe onze overheid dikwijls reageert tegen haar burgers: Belerend, betuttelend, de regeltjes citeren, beboeten, etc, etc. Maar zelf rekening houden hoe ze haarzelf moet gedragen is er niet bij.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie