MediaVrijheid

Vandaag een manifestatie tegen de afschaffing van MRB-vrijstelling op Oldtimers. Zelf wordt ik daar ook behoorlijk mee gepakt. Ik heb een auto en een motor voor dagelijks gebruik. Daar betaal ik al MotorRijtuigenBelasting (MRB) voor. Mijn Harley uit 88 zou dit jaar vrijgesteld worden maar die hebben ze al eerder door de neus geboord. Ik betaal dus momenteel voor 3 voertuigen maar kan er maar 1 tegelijk rijden. In de garage heb ik nog 2 Suzuki’s uit 82 en een Kawasaki uit 86. Deze zijn vrijgesteld van MRB.

Als deze voorstellen er door komen moet ik dus voor 6 voertuigen belasting gaan betalen. Toch heb ik nog vers in het geheugen dat de Politici plechtig beloofden dat weliswaar het gebruik duurder zou worden maar het bezit absoluut niet. Inmiddels weten we dat ook deze belofte wederom gebroken wordt. Beloftes van Politici zijn zo vluchtig als mijn scheten; ze stinken alleen veel erger.

Vandaag dus maar op de motor naar Den Haag. Eerste verzamelpunt was Mc Donald’s te Rosmalen. Om 08:30 waren we daar aanwezig. Onder het genot van een bakkie veel bekenden gesproken. Er leek hier al best veel animo te zijn.

Rond 09:30 vertrokken we via de A2 richting Den Haag. We, de motorrijders, werden gevraagd wat begeleidingswerk te doen en dat deden we natuurlijk graag. Het was tenslotte maar 1 stoplichtje net voor de snelweg. Dat hadden we al snel met 3 man geblokkeerd zodat de stoet ongehinderd verder kon rijden. Grappig was dat er een politieauto met 2 geüniformeerden in mijn rij stonden maar dat weerhield mij er niet van mijn motor recht voor hun neus te zetten en hen een vriendelijk doch dringend stopsignaal te geven. Ze bleven gedwee op hun plaats 🙂

Oldtimers van allerlei makelij en even zovele bestuurders van divers pluimage zijn helaas niet zo gedisciplineerd als een kudde motorrijders. Even streng roepen dat ze moesten doorrijden gepaard met dwingende handgebaren hield de stoet enigszins bij elkaar. Onderweg vroeg de lead-auto ons degene die dubbel gingen rijden en dreigden te vertragen erop te wijzen dat dit niet de bedoeling was. Ook dat werd door de motoren feilloos uitgevoerd zodat, in ieder geval onze stoet, niet voor opstoppingen zorgde.

Aangekomen in Den Haag was het weer prijs: overal cirkelden Motoragenten die echter weinig of geen overleg met elkaar hadden. Een gedeelte werd naar het Louwman-museum begeleid wat ook het einddoel zou zijn. Een ander gedeelte werd echter het Malieveld op geloodst. Toen we de agent vroegen waarom dit was zei hij met een stalen gezicht dat er een nood-verordening van kracht was. Inmiddels weten we dat dit een leugen was.

Net als met de R.O.T.S. manifestatie vorig jaar werden we weer naar een terrein geloodst met het nodige machtsvertoon zonder enige wettelijke basis. Het devies was, zoals gewoonlijk, dat we maar moesten luisteren naar de sterke arm der wet. Dat diezelfde handhavers daar gewoon keihard bij staan te liegen begint ook al gewoon te worden.

Het Malieveld stond in no-time vol. En de Oldtimers bleven maar komen, rijen achter elkaar. Leuk om te zien dat er toch enige actiebereidheid is in dit landje. De bestuurder van onze lead-auto vroeg ons om de deelnemers die naar het Louwman-museum waren geloodst op te halen. Dan zou in ieder geval het kolossale van de manifestatie niet worden verdoezeld. Ook dat deden we natuurlijk graag en we waren snel op en neer naar de 2e parkeerplaats. Dit alles werd nauwlettend gadegeslagen door de rijkelijk aanwezige agenten maar er werd niet ingegrepen.

Na anderhalf uur vonden wij het welletjes. Ik vond mijn statement voldoende en was toe aan een bak koffie. Op het veld of daarom heen was , ik zou bijna zeggen uiteraard, niets te bekennen. Nu maar hopen dat er geen schikkingen van het CJIB op de mat vallen in de komende tijd.

Op 5 september jl. schreef ik er in dit bericht al eerder over: we hebben een klacht ingediend omtrent het optreden van de Politie. Vandaag, na 22 weken, is er een uitspraak in deze procedure: de klacht is GEGROND.

Ook in deze kwestie ging het blijkbaar weer over en namens dhr. Ivo Opstelten. De beleidsnota wordt meermaals genoemd en de Brief geïntegreerde aanpak outlawbikers werd zelfs als bijlage (en excuus) bijgevoegd. Onze inzet was dan ook aan te tonen dat de Politie buiten haar boekje gaat in het uitvoeren van dit beleid.

Zoals gezegd ging de politiechef, op advies van een onafhankelijke commissie, hier in mee en noemde de klacht gegrond. Ik zal jullie niet vervelen met de volledige inhoud van deze uitspraak want, zoals gewoonlijk, is dit document weer eens zeer lijvig geworden (28 pagina’s). Ik zal er een paar zaken uitlichten:

“Ik volg het advies van de klachtencommissie. U mag van de politie verwachten dat er transparant wordt opgetreden. Daarbij had de politie u niet in het ongewisse moeten laten en had de politie u duidelijkheid moeten geven ….. Tevens hadden uw vragen door de politie beantwoord moeten worden. Uw klacht beoordeel ik als gegrond.”.

Uit de onderzoeks-rapportage blijkt nog het volgende:

“Afdelingschef Xxxxxx heeft klagers uitgelegd dat het zo gegaan is zoals hij het uitgelegd heeft en dat hij het betreurde dat deze gebeurtenis zo verlopen is. Verder heeft hij verklaard dat er geen onderzoek naar klagers Raaijmakers of de 1% MC gaande was.”.

Met betrekking tot het onwettig doorzoeken werd opgemerkt: “Immers werd een beleidsnota van minister Opstelten, die geen wetskracht heeft, gebruikt om onwetmatig in de privacy of levenssfeer binnen te dringen.”.

Dat zijn toch wel opmerkingen die onze minister zich aan mag trekken, dacht ik zo. Wellicht die onbezonnen beleidsnota toch maar eens een keer opnieuw bekijken want hier blijkt wéér dat zijn volgelingen dit beleid bijna net zo onbezonnen uitvoeren.

Tot slot wilde ik jullie het volgende niet onthouden: In de rapportage geeft de klachtbehandelaar een beknopte weergave van het gesprek wat we met hem gevoerd hebben. Deze gespreksnotities besluit hij met: “Klager was met dit gesprek niet tevreden. Het vertrouwen van klager in de politie is niet hersteld.”.

De Weblog van Helmond vond mijn stukje zo leuk dat ze me vroegen of het daar ook op mocht. Tuurlijk was mijn antwoord en BAM, weer duizenden lezers erbij 🙂

In een van de reacties aldaar stelde men voor om de zaak onder de aandacht van de Nationale Ombudsman te brengen. Dit riep herinneringen bij me op:

Van 10 augustus 2008 tot 30 augustus 2011 was ik in een discussie verwikkeld met de Politie Brabant Zuid-Oost. Een groot deel hiervan is eveneens middels een Klachtenprocedure behandeld. Het geheel heeft bijna 2 jaar geduurd. Het voert te ver om alles hier te vertellen maar mocht je geïnteresseerd zijn:  LeesMij

In deze procedure nam ik op enig moment de beslissing om de zaak voor te leggen aan de Nationale Ombudsman. Reden hiervoor was vooral dat de Klachtenprocedure bij de Politie veel te veel tijd in beslag nam. Een citaat uit mijn bericht richting de Ombudsman: “Al met al leeft de Politie de Regeling Registratie Verkeersongevallen niet na maar lapt ook haar eigen Klachtenregeling aan de laars. Vandaar dat ik het op prijs zou stellen dat U hier naar keek“. Ik kan niet zeggen dat me dat veel gebracht heeft. De Nationale Ombudsman vond het heel normaal dat een Klacht maanden in beslag nam. Daarbij merkte de Ombudsman op: “De Nationale Ombudsman kan uw klacht nu nog niet inhoudelijk behandelen omdat de klacht nog in behandeling is bij het regionale politiekorps.” Tja, de klacht was dat het wel erg lang duurde en het antwoord is dat het eerst afgewikkeld moet zijn … prima een-tweetje!

Een paar maanden later stuurde de Klachten coördinator van de Politie, in het kader van een hoorzitting, het gehele dossier door. Mijn oog viel toen op een E-mail van de Ombudsman aan de Klachten coördinator:

Ik was verbouwereerd. Ik vraag advies aan de Nationale Ombudsman omtrent een Klacht bij de Politie en deze man geeft de instantie waarover ik klaag gewoon even een heads-up. Dat kan toch niet waar zijn! Daarbij vond ik de toonzetting zo degenerend dat ik besloot het hier niet bij te laten. Ik legde een klacht bij de Nationale Ombudsman neer over de Nationale Ombudsman. Hierop kreeg ik  het volgende antwoord:

Ja, inderdaad: mijn vertrouwen in een onpartijdige afhandeling was geschaad. Dat kun je wel stellen.

Overigens kwam er een nieuwe behandelaar en deze heeft de zaak verder afgewikkeld. Niet dat daar werkelijk iets uit is gekomen. Ja, een schamele veroordeling van de tijd die de Politie heeft genomen: “U merkt terecht op dat hiermee de in de regionale klachtenregeling gestelde termijn voor klachtenbehandeling aanzienlijk is overschreden.”.

Daar ben je lekker mee. Moeten wij als burger eens doen …