In het kader van de BMW KNMV Meetup kies ik als tweede voor de BMW R1250GS. Hoewel nog steeds geen Beauty-Queen is het uiterlijk er zeker op vooruit gegaan tegenover de 90’er jaren R1100GS. Ik ben niet klein maar de opstap is hoog. Ik kan net met gestrekte benen met 2 vlakke voeten aan de grond. Dat ben ik niet gewend. Als ik start spint de boxer als een naaimachientje. Geen rare beweging als ik gas geef. Ik rij voorzichtig weg, de R18 nog in gedachte.
Maar deze fiets is een verademing. Hij komt geleidelijk op gang en is prima te doseren. In de bochten voelt ie als een racer, zo stabiel, zo strak. Het dash is digitaal en heel overzichtelijk. Onderin is het een tam paardje en prima te leiden. Hij luistert voorbeeldig en zorgt niet voor verrassingen. Heerlijk … zo is motorrijden bedoelt. Het comfort is bijzonder hoog, hoewel het zadeltje wel iets groter had gemogen van mij. Het stuur zit eveneens op perfecte hoogte, heel ontspannen. Aan het stoplicht schrik ik toch weer een beetje; O ja, best hoog; moet ik op letten.
Ik laat weer een gaatje vallen en geef dit beestje eens goed de sporen. Tot mijn verbazing heeft ie vééél meer power (136 pk) als de R18. Maar deze power is anders; controleerbaar, soepeler, handelbaarder, geleidelijker. Het luistert geweldig naar mijn draaiende hand en op geen enkel moment maakt ie me ongerust. Ik geniet ervan. Ook de vering is ronduit fantastisch. Geen oneffenheid in de weg stoort me, geen drempel maakt me boos. Waarom rem ik nog voor drempels? Dat hoeft met dit paard niet.
Aan alles voel je dat aan deze motor al decennia gewerkt is; verbeteringen en innovatie stralen er vanaf; tientallen jaren van ervaring en input lijken deze fiets tot een perfecte rijervaring te hebben gebracht. En dan probeer ik me nog in te houden en niet te overdrijven. Heb ik op of aanmerkingen? Altijd, natuurlijk. Maar na een ritje met deze dame liggen die niet op je tong. Ik vind het niet belangrijk deze te noemen omdat ze overschaduwd worden door het genot. Geweldige motorfiets! Complimenten aan BMW!
