Onschuldig Veroordeeld – Deel 7 – De Hoge Raad
Ik krijg meermaals de vraag waarom ik zo ver door ga in deze casus, ook van mijn directe omgeving. Er zijn meerdere antwoorden op die vraag; meerdere beweegredenen waarom ik tot het einde door ga:
Ten eerste mijn vrouw. Een man hoort zijn vrouw in bescherming te nemen. Ja, zo ouderwets ben ik. En mijn meisje is die 16e januari 2018 zwaar beschadigd. Nog steeds als ze politie waarneemt raakt ze in paniek. Dan stopt de auto, zomaar langs de weg en ze is niet in staat voor een periode om verder te rijden. Als er een politieauto voor onze woning door rijdt verstopt ze zich, bang voor herhaling. Het is 8,5 jaar geleden. Ik twijfel of het ooit over gaat.
De politie eigent zich steeds meer rechten toe ten koste van onze grondwettelijke burgerrechten. Politie gaat met enige regelmaat buiten haar boekje en de rechtspraak lijkt daar niets aan te doen. Gelukkig heb ik vrijwel altijd succes geboekt als ik daar tegen in ga. Soms echter delf ook ik het onderspit. Maar deze kwestie zit me vreselijk hoog.
Het begon met mijn hulp aan een oud-collega die onheus werd behandeld door haar werkgever. Het had een simpele civielrechtelijke afwikkeling moeten worden, zoals dat altijd is bij een arbeidsconflict. Ik heb het een keer eerder meegemaakt dat een werkgever een strafrechtelijke aangifte doet maar in die casus lachte de politie erom. Ik ben deze hele zaak open en eerlijk geweest, ook naar de werkgever. Zelfs gemeld dat we een aantal bestanden veiliggesteld hadden. Niks stiekems, niks onoorbaars en zeker niks strafbaars.
Schriftuur
Voor cassatie is een speciale advocaat nodig. Hij legde me al uit dat dit heel technisch is en dat niet iedere advocaat daarmee bekend is. In eerste instantie wilde deze cassatie advocaat ook niets weten over de weigering van de getuige deskundigen. Deze zijn door het Hof benoemd en met redenen omkleed afgewezen, zo zegt hij. Dan heeft de Hoge Raad daar geen oor voor.
De schriftuur is zeer juridisch-technisch en moeilijk te lezen voor een leek. Ik wil jullie hier ook niet al te veel mee vermoeien. Als voorbeeld één citaat:
We kunnen volstaan met het gegeven dat eigenlijk alles benoemd wordt en de nadruk wordt gelegd op het ontbreken van wederrechtelijkheid. Met andere woorden: Er is niets strafbaars gebeurd. Ook wordt zeer duidelijk het “mede” plegen behandeld en aangezien ook oud-collega niet wederrechtelijk is binnengedrongen kan van “mede” plegen ook geen sprake zijn.
Voor de derde keer moet ik vertrouwen hebben in onze rechtstaat. Vertrouwen hebben in kundige mensen die de letter en de geest van de wet naleven en daarop rationeel oordelen. Maar als je al 2 keer teleurgesteld bent valt dat niet mee.
Het arrest van de Hoge Raad is dan ook bijzonder teleurstellend; vooral het feit dat ze de zaak “zonder verdere motivering” afwijzen. Ook “ter openbare terechtzitting” is voor mij een compleet raadsel. Ik was niet op de hoogte dat er een openbare zitting zou zijn.
Wat ik, in het bijzonder, niet begrijp is het feit dat de HR wel eerst advies inwint bij de procureur-generaal. Normaal gesproken krijgt een advocaat dat advies en mag daarop nog reageren. In onze casus is dat dus niet gebeurd. Ergo: het OM wordt geraadpleegd, de advocaat van verdachte mag hierop niet reageren. Tot zover het “laatste woord“.
Met 3 punten op één A4’tje maakt de Hoge Raad er zich vanaf. Schrik niet: Deze procedure kost me duizenden euro’s. De Hoge Raad der Nederlanden (kortweg HR), de hoogste rechtsprekende instantie in Nederland motiveert niet waarom ze deze beslissing hebben genomen. Totaal onbegrijpelijk.
Als ik navraag doe bij mijn advocaat vindt hij het nog heel normaal ook: “Soms vinden ze een kwestie niet interessant genoeg, dat is nou eenmaal zo“. Ik begreep al niets van de motivering in het vonnis van de politierechter en of het oordeel van het Hof. Nu is er domweg niets te begrijpen want het wordt niet eens gemotiveerd.
En daarmee is de uitspraak onherroepelijk geworden. Schijnbaar is er nog een mogelijkheid om de zaak aan het Europese Hof van Justitie of het Europese Hof van de Rechten van de Mens aan te brengen maar deze wordt door ons niet meer verkend, temeer omdat de financiële middelen uitgeput zijn.
Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.
Overigens heeft ons deze zaak erg veel geld gekost. Zelfs meer als ik kan dragen en om die reden zitten we nog met een restschuld bij de advocaat. Ik betaal deze in termijnen af maar daar is erg weinig ruimte voor. Voel je je geroepen, bij het lezen van dit verhaal, iets bij te dragen dan kun je gebruik maken van onze sponsoringpagina op MediaVrijheid. Onze dank is groot.
