Begin 2020 was ik nog een gewone huisarts die ergens in Nederland (Kampen) in de luwte haar werk deed. En die zich informeerde door haar krant en medische artikelen te lezen en soms een reactie te plaatsen op het forum van Medisch Contact, een magazine van de Koninklijke Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst (KNMG). We hebben jarenlang een abonnement gehad op Trouw en ik genoot vooral op zaterdagen van de bijlage De Verdieping.
Ik las jarenlang mijn krant vanuit het idee dat ik me daarmee informeerde over de ’toestand in de wereld’. Het was dus eigenlijk een vertrouwenskwestie dat ik de krant las. Met Corona, de persconferenties, de lockdowns en de andere maatregelen verdween in 2020 stukje bij beetje mijn vertrouwen in de krant. Ik heb heus wel geprobeerd de redactie te bereiken. Ik schreef in die tijd meerdere mails waarin ik de redactie over mijn ervaringen, als huisarts, schreef met het ziektebeeld COVID-19, maar kreeg steeds nul op rekest.
Wat waren mijn ervaringen met COVID-19? Heel 2020 is er maar één patiënt uit mijn praktijk opgenomen in het ziekenhuis, niet eens op een Intensive Care. Geen enkele patiënt overleed dat jaar aan COVID-19. Dat leken me geruststellende geluiden en dat geruststellende geluid las ik niet in Trouw. Daar las ik alleen maar zinnen als ‘het killervirus grijpt om zich heen’ en ‘het virus zaait dood en verderf’. Dat vond ik behoorlijk frustrerend, want daardoor kon ik mijn patiënten niet goed geruststellen, voor zover mijn patiënten nog naar de praktijk durfden te komen, want veel mensen waren door de persconferenties panisch om besmet te worden met het coronavirus.
Eind 2020 heb ik ons abonnement op Trouw maar opgezegd, op dat moment was mijn man al afgehaakt. Het is nu vijf jaar na het begin van Corona. Ik lees en schrijf nog steeds graag. Mezelf informeren doe ik tegenwoordig helemaal anders dan begin 2020. En ik ben zelf gaan schrijven en de mensen op die manier gaan informeren, vooral via mijn X account @veen_els . Mijn focus ligt op de huisartsgeneeskunde en ik schrijf over andere artsen die net als ik te maken kregen met censuur en onderzoek door de Inspectie.
Censuur en een onderzoek door de Inspectie? Hoe kwam ik daaraan? Nou, niet door mijn patiënten slecht te behandelen. Ik behandel mijn patiënten hetzelfde als voor 2020. Ik ben gecensureerd en gedemoniseerd in de main stream media, enkel door te zeggen en te schrijven wat ik denk over Corona, de maatregelen en de mRNA vaccins.
Heel 2020 gaf ik mijn mening nog op het forum van Medisch Contact. Dat was dan ook de reden dat ik werd uitgenodigd voor een interview, dat werd in oktober van dat jaar gepubliceerd.
In 2021 ging ik naar meerdere demonstraties op het Museumplein. Daar zag ik met eigen ogen het geweld van de kant van de autoriteiten tegen vreedzame Coronademonstranten. Het was toen (pas) dat de schellen me van de ogen vielen en ik besefte dat Corona niet ging om de gezondheid van mensen. Maar waar dan wel om?
Waar ging Corona dan wel om?
Ik wist het niet, maar kreeg wel een steeds sterker vermoeden. In 2021 ging ook de vaccinatiecampagne van start. Ik was in dat jaar net geen praktijkhouder meer, dus heb de campagnes van de zijlijn bekeken. Ik werd wel steeds bezorgder, vooral toen in de zomer van 2021 jonge mensen en ook mijn eigen kinderen werden opgeroepen om zich te vaccineren. Ik ben nooit tegen vaccineren geweest en we hebben onze kinderen gewoon laten vaccineren volgens het Rijksvaccinatie-programma. Maar je tegen het coronavirus laten vaccineren vond ik voor mezelf niet nodig en zeker niet voor hen. Immers, ik had heel 2020 gezien dat alleen mensen uit kwetsbare groepen risico liepen om erg ziek te worden van COVID-19. Waarom zou een kind met een goed immuunsysteem zich mo1eten laten vaccineren? En dan nog wel met kort geteste en nieuwe mRNA vaccins? In juni 2021 werd ik uitgenodigd bij de Nieuwe Wereld en had ik mijn eerste (van twee) gesprek met Marlies Dekkers.
Vlak erna kreeg ik bezoek van de politie vanwege een tweet van mij over de prikbus van de GGD die naar ons dorp kwam. De vaccinatiecampagne ‘ging een nieuwe fase in’ werd er geschreven. Ik voelde me meer en meer bedreigd omdat ik ten eerste vond dat de mensen en kinderen niet goed geïnformeerd werden over de Coronaprikken, maar ten tweede het gevoel had dat ik zelfs mijn eigen kinderen niet meer kon beschermen tegen een overheid die bij monde van de minister van VWS liet weten dat ze ‘wisten waar de ongevaccineerden woonden’ en desnoods ‘van deur tot deur’ wilden gaan.
“En hecht je zo vreselijk aan dat recht om je niet te laten vaccineren? Daar leg ik me niet bij neer, want dat recht kan nooit groter zijn dan dat van de ander om niet ziek te worden” zei Hugo de Jonge destijds op TV.
Het was pure manipulatie en het klopt ook niet. Want niemand heeft het ‘recht om niet ziek te worden’. Wel heeft iedereen zelfbeschikkingsrecht en hadden we hier te maken met een minister die de grondrechten van mensen niet respecteerde en drang en manipulatie niet schuwde om gezonde jonge mensen te verleiden om prikken te nemen.
Ik voelde me in die tijd ontzettend bedreigd. Na het politiebezoek kwam de eerste brief van de Inspectie voor de Volksgezondheid, IGJ. Later bleek me dat er al in 2019 een Denktank Desinformatie was opgericht, met daarin ook een persoon die zowel bij de Inspectie werkte, als in de Denktank zitting had. Alle uitlatingen van medici die buiten het enge COVID-19 narratief vielen werden als ‘desinformatie’ aangemerkt.
Wat ik ook bedreigend vond, waren de uitlatingen binnen de Tweede Kamer van PvdA kamerlid Attje Kuiken. Zij maakte artsen die zich hadden aangesloten bij het artsencollectief @ArtsenC uit voor kwakzalvers en vroeg de minister van VWS of er geen manieren waren om hun BIG registratie af te nemen.
In 2023 begon de Inspectie van de Volksgezondheid een onderzoek naar mij op basis van beschuldigingen van desinformatie door andere artsen. Het opvallende was dat ik niet mocht weten welke artsen meldingen over mij hadden gedaan. Wat me verder opviel was dat de beschuldigingen niet onderbouwd hoefden te worden. Eén huisarts had begin 2022 een melding gedaan dat ik ‘doden op mijn geweten’ zou hebben, terwijl de Inspectie pas een jaar later een onderzoek naar mij instelde.
Het is nu vijf jaar later. Ik lees al vier jaar geen krant meer. Vanaf dat ik inzag dat ik niet eerlijk werd geïnformeerd door de main stream media was het vertrouwen natuurlijk weg. Bovendien werkten de media er de afgelopen jaren aan mee om mij en andere artsen te demoniseren. Ik stond een paar keer tegen mijn wil in de krant en werd geframed als complotdenker en antivaxer. Dat bleken beide tactieken om je onschadelijk te maken als je teveel invloed kreeg op social media.
Te veel invloed volgens wie? Te veel invloed volgens mensen als Ursula von der Leyen en andere ongekozen burocraten en politici. Von der Leyen betoogde onlangs dat het beter is om te ‘prebunken’ dan te ‘debunken’. Debunken is het weerleggen van desinformatie door zogenaamde factcheckers. Prebunken is nog beter, want dan bereikt de schadelijke desinformatie mensen niet. Von der Leyen trekt de vergelijking met een virus (de schadelijke desinformatie die rondwaart) en een vaccin, de prebunk, wat voorkomt dat je geïnfecteerd raakt.
Deze vergelijking gaat aan alle kanten mank. Je eigen immuunsysteem wordt bijvoorbeeld buiten beschouwing gelaten. De ‘prebunk’ van Von der Leyen is gewoon censuur. Deze politici gaan zover in hun controledrang om onze gedachtes en meningen te beheersen dat ze censuur niet schuwen. Misschien hebben ze zelf niet door hoe eng mensen zoals ik hen vinden. Mensen als Ursula von der Leyen, Attje Kuiken en Hugo de Jonge lieten me de afgelopen jaren zien hoe tiranniek politici kunnen worden als ze niet meer tegengehouden worden door een kritische pers. Zij denken te kunnen beoordelen wat desinformatie is en wat niet.
Afgezien van dat ze dat niet kunnen, vind ik de tendens ontzettend gevaarlijk als overheden, in dit geval de Europese Commissie, overgaan tot censuur. De beste manier om mensen te beschermen tegen desinformatie is een vrije uitwisseling van gedachten en meningen.
Ooit controleerden de elites de vrijheid van meningsuiting en dus de informatie die mensen te zien en te lezen kregen via hun grip op traditionele media als kranten en televisie. Maar met de komst van het internet en twitter veranderde dat.
Ik begon juist op twitter in april 2021 omdat ik mijn krant niet meer vertrouwde en vlak nadat ik tegen mijn wil in een ‘artikel’ van het Algemeen Dagblad had gestaan. Ik weet nog hoe kwaad ik was en hoe machteloos ik me voelde, dat je kennelijk zomaar tegen je wil in de krant terecht kon komen.
Ook op twitter was censuur, maar de censuur verminderde toen Elon Musk Twitter overnam en het @X ging heten. Door de overname van Musk was er minder censuur en dat stond mensen als Von der Leyen niet aan.
Momenteel zijn mensen als Von der Leyen volgens mij in paniek, omdat iedereen alles kan zeggen met een ongekend groot bereik, en vinden deze mensen het hun plicht om dit te stoppen.
De Europese Commissie en Ursula von der Leyen hebben voor mij hun masker laten zakken.
Het is gewoon censuur, maar ze verkopen het als bescherming van de democratie en bescherming tegen desinformatie. Maar als er één ding niet in een democratie past is het wel censuur en het monddood maken van critici.
PS: Je kunt je niet op mij abonneren, wel kun je me steunen via mijn backme-account .
Ik schrijf dan niet meer (of minder), maar gebruik donaties voor onkostenvergoeding, zoals het opnemen van vrije dagen om rechtszaken bij te wonen die nog steeds tegen een aantal artsen worden gevoerd en daarover te schrijven, voornamelijk op X.
Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.
Voetnoot MediaVrijheid: Dit soort persoonlijke verhalen zijn belangrijk; voor het onderzoek, de Parlementaire Enquête, het nageslacht en de geschiedenis. In onze ogen is Els van Veen een heldin, voor heel Nederland, misschien wel voor de wereld. MediaVrijheid heeft dit daarom 1-op-1 gekopieerd van X met alle credits naar Els van Veen. Mochten wij hierdoor iemand onrecht hebben aangedaan, laat het ons dan weten.
