Al tijden moeten we aanhoren dat onze zeespiegel stijgt. Dit zou het gevolg zijn van het smelten van de ijskap op de noordpool wat weer het gevolg is van het opwarmen van de aarde. We krijgen prachtige plaatjes te zien waarop ijs afbreekt en in het water stort. Het ziet er allemaal bijzonder ernstig uit. Dit is een ongelooflijk B(ull)S(hit)-verhaal en ik ga je, heel eenvoudig, in Jip-en-Janneke-taal ook uitleggen waarom:
De soortelijke massa van water is 1. Ons hele stelsel is hierop ingericht: 1 liter = 1 dm2 = 1 kg. Lekker makkelijk rekenen dus. De soortelijke massa van ijs is 0,9 (afgerond). Als dus 1 liter water bevriest neemt het ongeveer 10% in omvang toe. Omdat dus ijs lichter is als water blijft het drijven volgens de wet van Archimedes (De opwaartse kracht die een lichaam in een vloeistof ondervindt, is even groot als het gewicht van het verplaatste volume aan vloeistof). Met hetzelfde gewicht aan ijs als aan water zal dus het water het ijs een beetje omhoog drukken, boven de waterspiegel uit. Zo zie je dus ook dat een ijsberg maar een klein gedeelte (14 tot 20%) boven water uitsteekt. Het overgrote deel van het ijs zit onder water. In theorie zou dus de zeespiegel een beetje moeten dalen als het ijs smelt. Dat is overigens ook wat men ter plekke waarneemt.
Maar waarom stijgt de zeespiegel dan ook weer? Omdat dit de aanname is en het uitgangspunt van alle onderzoeken. Dus gaan er zich “wetenschappers” over buigen hoe men dat toch aan kan tonen:
Mijn BS-meter slaat al uit, dat kan ik je wel vertellen. Gelukkig merkt men verderop in het artikel al op dat het “moeilijk aan te tonen” is dus gaan ze een oplossing verzinnen om toch hun BS te bewijzen met, jawel hoor, zeespiegel-computer-modellen. Daar krijg je namelijk alles mee uitgelegd en recht gepraat. Waar kennen we dat ook weer van? En waar komt de term “garbage in, garbage out” ook weer vandaan?
De theorie is dat het allemaal met zwaartekracht te maken heeft en de modellen worden zo ingericht dat het deze theorie staaft. Zoals gezegd, wat er uit de modellen komt is geheel afhankelijk van wat je erin stopt en is dus de uitkomst prima te bepalen. Beetje BS hier en nog wat BS daar en we hebben een stijging zichtbaar: De “hockeystick”-grafiek kan weer van stal worden gehaald.
Waar is het “boeren-fluitjes-verstand” van de mensen gebleven? Voorheen hadden we deze mensen toch gewoon uitgelachen.
We hebben het in ons landje al een tijdje over de CBDC (Central Bank Digital Currency), een soort digitale variant op onze euro die behoorlijk controleerbaar blijkt na invoering door onze overheid. Het blijkt dat men, nadat deze currency is bijgeschreven op je rekening, men nog steeds kan bepalen waar aan en vooral waar je het niet aan mag uitgeven. De discussie is daarom hierover nog lang niet ten einde.
Hierover werden al op 7 juni vorig jaar Kamervragen gesteld en deze werden op 14 juli jl beantwoord. Hoe bevredigend deze antwoorden zijn laat ik aan jullie over; in de link staat het gehele document. Vragen hierover zijn toch geheel terecht, temeer omdat onze Koningin geen politieke verantwoordelijkheid kan en mag dragen. Een half jaar later stelt van Houwelingen nogmaals vragen, rechtstreeks aan de verantwoordelijk Minister Lieggriet Kaag:
Ook hier krijgt een gekozen Kamerlid, zoals je kunt zien, wederom geen bevredigend antwoord. Je kunt je ook terecht afvragen waarom Koningin Maxima deze taak toebedeeld heeft gekregen. Waarom gaat hier geen Minister of Staatssecretaris over?
Vandaag kregen we het antwoord: Omdat Maxima hierbij gemoeid is kan het Kabinet veel informatie hierover geheim houden onder de noemer “Eenheid van de Kroon” wat een absolute weigeringsgrond is om informatie te verstrekken op basis van de Wet Openbaarheid Bestuur. Mooi een-twee-tje … Kamerlid van Houwelingen (FVD) wil hierover een debat maar, zoals verwacht, gaat het partijkartel (VVD, D66, CDA) daar gewoon met een simpele “geen steun” voor liggen, zonder verder commentaar.
Ik kan het niet laten om nog een keer de woorden van onze AIVD te herhalen:
Anti-institutioneel extremisme: Het gedachtegoed dat Nederland wordt geregeerd door een kleine, kwaadaardige elite die de bevolking wil onderdrukken vormt een ernstige dreiging voor de democratische rechtsorde van Nederland. Het is een dreiging voor de lange termijn, omdat het erop lijkt dat die feitelijk onjuiste boodschap breed zal blijven worden verspreid en steeds nieuw leven wordt ingeblazen.
Dat is het standpunt van het World Economic Forum (WEF) voor zover je het nog niet wist. Onze nieuwe religie is klimaatverandering, onze nieuwe demonen zijn virussen en onze nieuwe predikers zijn technocraten die zich “wetenschapper” noemen. Al het andere is niet langer relevant en moet verboden worden. En verbieden, daar is men al volop mee bezig.
In Canada is de “Online Streaming Act” (Bill c-11) aangenomen en bekrachtigd. Ook in Ierland is nieuwe wetgeving in de maak die het mogelijk maakt de vrije meningsuiting te beknotten naar wens, in dit geval onder de noemer racisme (Hate Speech Bill). Is het toevallig dat deze premiers, Justin Trudeau en Leo Varadkar tot de “Young Global Leaders” behoren, politici opgeleid en geïnstrueerd door het WEF?
Wat deze 2 nieuwe wetten gemeen hebben is dat het hiermee heel makkelijk wordt om burgers te straffen voor het lezen, delen en geloven van berichten en theorieën die niet in het narratief passen. In deze context moet je nog even de tekst van het jaarverslag van onze eigen AIVD erbij halen:
Anti-institutioneel extremisme: Het gedachtegoed dat Nederland wordt geregeerd door een kleine, kwaadaardige elite die de bevolking wil onderdrukken vormt een ernstige dreiging voor de democratische rechtsorde van Nederland.
Voor alle duidelijkheid voegt de AIVD er nog aan toe: “die feitelijk onjuiste boodschap” om er ook maar zeker van te zijn dat we het wel goed begrijpen. Maar zeg nou zelf: Wie zou er nu ooit kunnen denken dat Nederland geregeerd wordt door “kwaadaardige elite”, dat gelooft toch sowieso niemand 🙂
Maar om even terug te komen op de titel van dit blog: Ik ben katholiek opgevoed en ging elke zondag naar de kerk. Er waren echt wel eens momenten dat ik twijfel had omtrent de waarheid en intenties van de woorden van meneer Pastoor. Maar als ik nu moet kiezen wie ik het meest vertrouw dan hoef ik niet lang na te denken.
Maar ja, als God dood is en Jezus is nepnieuws; hoe lang duurt het dan nog dat ook de kerken worden gesloten en geloof wordt verboden? Vreemde opmerking? In Oekraïne, het land waar we allemaal toch achter moeten staan, is het al zover: Na politieke partijen en TV-stations verbiedt Zelenski nu de Christelijke Orthodoxe Kerk. Misschien toch niet zo ver van je bed als je denkt?
IPCC houdt positief nieuws over schade en sterfte door extreem weer achter
IPCC stelt ten onrechte dat de klimaatgevoeligheid waarschijnlijk hoger is dan 2,5 graden
IPCC misleidt door nadruk te leggen op een onwaarschijnlijk worst-case scenario
De fouten in het zesde IPCC-rapport zijn groter dan de fouten die in 2010 leidden tot een onderzoek door de Interacademy Council (IAC) Het IPCC heeft ernstige fouten gemaakt in het zesde IPCC-rapport. Dat concludeert het rapport The Frozen Climate Views of the IPCC van Stichting Clintel. Het IPCC negeerde zeer relevante wetenschappelijke literatuur waaruit blijkt dat schade en sterfte door ‘klimaatrampen’ niet is toegenomen. Schade door extreem weer is licht afgenomen sinds 1990 en sterfte door extreem weer is zelfs met meer dan 95% gedaald in de afgelopen eeuw. Het IPCC meldt dat ‘goede nieuws’ niet en claimt zelfs – na een groot deel van de literatuur weg te laten – het tegenovergestelde, namelijk een toename van schade. Het 180-pagina’s dikke rapport van Clintel is internationaal de eerste serieuze poging om het zesde IPCC-rapport als geheel kritisch onder de loep te nemen. In 13 hoofdstukken laat Clintel zien dat het IPCC de klimaatgeschiedenis herschrijft, te veel nadruk legt op een inmiddels zeer onwaarschijnlijk scenario, een enorme bias heeft voor ‘slecht nieuws’, en ‘goed nieuws’ – als het al wordt genoemd in het rapport – wordt vervolgens weggelaten uit de belangrijke Summary for Policy Makers. De fouten die het Clintel-rapport constateert zijn veel ernstiger dan de fouten die in 2010 werden gevonden in het vierde IPCC-rapport. Dat leidde destijds tot het onderzoek van de Interacademy Council (IAC). Clintel is van mening dat het IPCC zou moeten worden hervormd of opgeheven.
Het IPCC rondde onlangs, met de publicatie van het Synthesis Report, het zesde IPCC-rapport af. In totaal bestaat dat rapport uit maar liefst zeven delen. Een internationaal team van wetenschappers uit het Clintel-netwerk heeft diverse claims onderzocht uit met name het Working Group 1 (WG1, 2021) en Working Group 2 (WG2, 2022) rapport. Dat heeft geleid tot het evaluatierapport The Frozen Climate Views of the IPCC, dat uit dertien hoofdstukken bestaat. In ieder hoofdstuk constateert Clintel biases en fouten in het IPCC-rapport. De fouten zijn ernstiger in het WG2-rapport dan in het WG1-rapport.
Gegeven de politieke relevantie van “Loss and Damage” (tijdens de jaarlijkse klimaatconferenties wordt er onderhandeld over een “loss and damage” fonds) mag je van het IPCC een grondige evaluatie van dit thema verwachten in het IPCC-rapport. Het Clintel-rapport toont echter aan dat bij dit onderwerp het IPCC de plank volledig heeft misgeslagen. Een review artikel in 2020 liet zien dat van 53 relevante papers, 52 concluderen dat er geen toename van schade is als gevolg van CO2 en andere broeikasgassen. Slechts één studie concludeerde wel een toename van klimaatschade (door orkanen in de VS) als gevolg van CO2. Die studie laat ernstige tekortkomingen zien. Het IPCC pikte juist die ene studie eruit en negeerde de 52 andere studies. In de wetenschap is dat een doodzonde.
Sterfte door extreem weer “We bevinden ons op een snelweg naar de klimaathel”, zei VN-baas Guterres onlangs. Bij het woord ‘klimaathel’ denk je aan schade en met name aan slachtoffers. De internationaal erkende EM-DAT databank, die ook in het IPCC-rapport genoemd wordt, laat echter zien dat sterfte door extreem weer zich op een historisch dieptepunt bevindt. De bekende econoom Bjorn Lomborg liet dit ook zien in een wetenschappelijk artikel dat in 2020 gepubliceerd werd. Daaruit blijkt dat sterfte door extreem weer sinds 1920 met maar liefst 95% is afgenomen ondanks een stijging van de wereldbevolking van twee naar acht miljard mensen. Het IPCC koos er – opnieuw – voor om deze spectaculaire ontwikkeling niet te melden. De strategie van het IPCC lijkt te zijn om goed nieuws bij voorkeur niet te melden en slecht nieuws maximaal te hypen.
Geschiedenis herschrijven Het Working Group 1 rapport zit helaas ook vol met vooringenomen en misleidende conclusies. Het Clintel-rapport documenteert problemen in ieder hoofdstuk. Zo probeert het IPCC-rapport de klimaatgeschiedenis te herschrijven door een warme periode, het Holoceen Klimaat Optimum, dat plaatsvond 10.000 tot 6000 jaar geleden, weg te poetsen. Het IPCC publiceerde ook een nieuwe zogenoemde hockeystickgrafiek, die suggereert dat de huidige opwarming ‘uniek’ is in de laatste 2000 jaar. Maar die grafiek, zo stelt Clintel, is gebaseerd op selectieve keuze van data. Temperatuurreconstructies die meer variatie tonen, zoals de goed gedocumenteerde Kleine IJstijd, werden genegeerd door het IPCC.
Het IPCC claimt dat er de laatste decennia een versnelling van de zeespiegel is opgetreden, maar Clintel laat zien dat het IPCC daarbij natuurlijke variabiliteit negeert. Een versnelling is uiterst voorbarig. Het Clintel-rapport toont ook aan dat de sea level tool, die het IPCC deze keer beschikbaar heeft gesteld, een dubieuze sprong omhoog te zien geeft in 2020.
Klimaatgevoeligheid In het Clintel-rapport laat de Canadese econoom (en klimaatwetenschapper) Ross McKitrick zien dat alle klimaatmodellen van het IPCC te veel opwarming simuleren in de troposfeer, zowel mondiaal als in de tropen (waar modellen een zogenoemde hotspot voorspellen). Dit duidt op fundamentele tekortkomingen in hoe de modellen het klimaat nabootsen.
Een ‘spectaculair’ resultaat in het IPCC-rapport was dat de ondergrens voor klimaatgevoeligheid (opwarming bij een verdubbeling van de CO2-concentratie) door het IPCC is opgehoogd van 1,5 naar 2,5 graden Celsius. Het Clintel-rapport stelt dat deze ophoging onterecht is. Klimaatmetingen sinds 1850 wijzen op een klimaatgevoeligheid die eerder onder de 2 graden Celsius ligt dan boven de 2,5 graden. Het IPCC beweert dus ook ten onrechte dat de beste schatting voor klimaatgevoeligheid 3 graden Celsius is.
Daar komt nog bij dat het IPCC ‘verslaafd’ lijkt te zijn aan het hoogste emissie-scenario, het zogenoemde RCP8.5 (inmiddels omgedoopt tot SSP5-8.5). De laatste jaren is in meerdere studies aangetoond dat RCP8.5 verre van plausibel is en dat je het niet zou moeten gebruiken om beleidsmakers te informeren. Diep verstopt in het IPCC-rapport erkent het IPCC met een kort zinnetje dat het scenario een ‘lage waarschijnlijkheid’ heeft. Maar die zeer belangrijke disclaimer is niet vermeld in de belangrijke Summary for Policymakers en beleidsmakers zijn zich er dus niet van bewust. Ondertussen is RCP8.5 het scenario waarnaar het vaakst verwezen wordt in het IPCC-rapport.
IAC Review In 2010 leidden fouten in het vierde IPCC-rapport tot een internationaal onderzoek, uitgevoerd door de Interacademy Council (dat destijds onder leiding stond van Robbert Dijkgraaf). De IAC Review kwam met een reeks aanbevelingen waaronder: “Het aanstellen van teams van auteurs met verschillende visies is de eerste stap om er zeker van te zijn dat de volledige bandbreedte aan goed doordachte opvattingen worden meegenomen.” Het Clintel-rapport toont aan dat deze belangrijke aanbeveling volledig is genegeerd door het IPCC. Sterker nog, we documenteren dat Roger Pielke Jr, een Amerikaanse wetenschapper met zeer veel relevante publicaties, door het IPCC als een soort ‘Voldemort’ wordt behandeld. Zowel zijn naam als zijn papers worden zoveel mogelijk genegeerd. Dat leidt tot vooringenomen conclusies.
We moeten helaas concluderen dat het IPCC er niet in geslaagd is om op evenwichtige wijze de wetenschappelijke literatuur van de afgelopen jaren te beoordelen. Alle landen in de wereld baseren hun klimaatbeleid op de rapporten van het IPCC en het gros van de media vertrouwen blindelings de claims die het IPCC publiceert. Het Clintel-rapport The Frozen Climate Views of the IPCC maakt duidelijk dat een dergelijk blind vertrouwen in het IPCC totaal niet gerechtvaardigd is. Wat ons betreft zou het IPCC dan ook drastisch hervormd moeten worden, waardoor meer visies over klimaatverandering worden meegenomen. Lukt dat niet, dan kan het IPCC beter opgeheven worden.
Onze eigen conclusies over klimaatverandering – op basis van dezelfde onderliggende literatuur – zijn verre van alarmerend. Als gevolg van toegenomen welvaart en technologische ontwikkeling is de mensheid grotendeels ‘immuun’ voor klimaatverandering en kan het er vrij gemakkelijk mee omgaan. De opwarming van de aarde is veel minder gevaarlijk voor de mensheid dan het IPCC ons doet geloven.
Het volledige rapport is hier te downloaden. Het persbericht is hier te downloaden als pdf.
OVER CLINTEL Stichting Climate Intelligence (Clintel) is opgericht in 2019 door emeritus professor geofysica Guus Berkhout en wetenschapsjournalist Marcel Crok. Belangrijkste doelstelling van Clintel is het genereren van kennis over en inzicht in de omvang, aard, oorzaken en gevolgen van klimaatverandering en het klimaatbeleid dat hierop betrekking heeft. Ook wil Clintel deelnemen aan debatten over klimaatwetenschap en -beleid, alsmede aan besluitvormingsprocessen dienaangaande. Clintel publiceerde in 2019 de World Climate Declaration (zie clintel.org) die inmiddels door ruim 1500 wetenschappers en experts ondertekend is. De centrale boodschap van die Declaration is: “er is geen klimaatcrisis”.
