MediaVrijheid

Een dag voor de 2e kamer verkiezingen. Tijd om mijn gedachtespinsels aan het wereld wijde web toe te vertrouwen. Hoewel ik helemaal niet in de stemming ben voor een stemming. De meesten zullen zeggen dat we er niet omheen kunnen. Zeker in deze tijden van enorme politieke verschillen. Maar is dat wel zo? Zijn er verschillen? Of is het allemaal een pot nat? En waarop kunnen we stemmen? Is dat allemaal zo transparant als de stembus hiernaast? In de debatten worden verschillen uitvergroot maar terug in de kamer stemmen ze weer hetzelfde. Mijn visie:

Allereerst: Wat is politiek? Voor mij is politiek bijna synoniem aan “verpakking”. Het gaat natuurlijk om het product wat “verkocht” moet worden; slechts de verpakking verschilt. Maar politiek gaat vaak verder. Vele verschillende verpakkingen om hetzelfde product. Het maakt niet zoveel uit, als de “klant” maar aanspreekt; als het maar “verkoopt”. Rood, blauw, paars, links, rechts, religieus, humanistisch. De verpakkingen lijken veel verschil te vertonen maar de inhoud is veelal hetzelfde. Als je aardappelen koopt, koop je aardappelen maar toch laten velen zich leiden door de verpakking.

Vroeger keek ik al niet naar de partijprogramma’s maar liet ik me leiden door de afgelopen 4 jaar. Ik keek waar een partij voor of tegen gestemd had in de 2e kamer. Daar is namelijk een enorm verschil in. Neem bijvoorbeeld dhr. Wilders: Altijd een grote mond over onze ouderenzorg en hoe we die in de steek laten. Dat is ook altijd steevast een punt in zijn verkiezingsprogramma. Echter in de kamer stemde hij vóór bij elke bezuiniging op de ouderenzorg. Hypocriet of bedrog? Zeg het maar. Ondanks dat hij met regelmaat zinnige dingen zegt vertrouw ik hem voor geen meter.

Dan logischerwijs naar Thierry Baudet: Hij is toch degene die zich sterk uitspreekt tegen de huidige maatregelen. Ligt in mijn straatje, zou je kunnen zeggen, als je tenminste niet verder kijkt als je neus lang is. Baudet is simpel een “tegenstander”. Hij zou niet misstaan hebben bij de Tegenpartij van Jacobse en van Es. Hij wil gewoon de “andere kant op”. Of ben je al vergeten dat hij het hardste riep in maart vorig jaar dat we veel strengere maatregelen nodig hadden om corona het hoofd te bieden. Hij noemde het kabinet “laks” en “laconiek”. Moet hij nu mijn voorvechter voor vrijheid zijn? Trouwens struikelde ik in mijn dagelijkse zoektochten over het internet op dit artikel: Thierry Baudet wil mediavrijheid inperken. Nou, dat vergeef ik hem nooit natuurlijk 🙂

Je ogen moeten toch zijn open gegaan toen Krol in de tweede kamer vroeg om opheldering over de campagne “Building Back Better” die ook onze premier telkens aanhaalt. Bijna de voltallige tweede kamer hoefde dat niet te weten. Een debat was niet nodig. Een pot nat.

Ik ben zelfs een beetje bang dat, geholpen door de angstcultuur en gesteund door stemfraude, dit jaar de VVD met een absolute meerderheid aan de haal gaat. Dan hebben we pas echt de poppen in de poppenkast aan het dansen. Maar of de VVD wint of verliest; ik weet zeker dat ze ook de komende 4 jaar onze politiek gaan beheersen.

Elke verkiezingen denk ik weer terug aan Peter. Hij kon haarfijn uitleggen waarom hij niet ging stemmen: “Als je me vraagt of ik opgehangen, dood geschoten of uitgehongerd wil worden antwoord ik steevast dat ik liever niet dood wil“. Op zijn manier legde hij kristalhelder uit dat er voor hem geen keuze was. En eerlijk gezegd is er die voor mij ook niet. Ik kan slechts een “minst slechte partij” bedenken. Daarbij legaliseer ik die poppenkast als ik er mijn stem aan geef en dat verdom ik. Ik stem weer NIET en blijf dit weigeren totdat ik werkelijk een keuze krijg.