De overheid heeft bewust angst aangejaagd voor het coronavirus en zich gedragen als een autoritair regime met de tactieken van een politiestaat, heeft voormalig rechter van het Britse hooggerechtshof, Jonathan Sumption, verklaard tegenover de Britse krant The Guardian.
In de jaarlijkse Cambridge Freshfields law lecture
veroordeelde Sumption de manier “waarop de Britse staat
dwangmaatregelen heeft opgelegd aan de bevolking een nooit eerder
vertoonde schaal.” De voormalige rechter toonde zich “geschokt” door
“het gemak waarmee mensen zijn geterroriseerd om hun basale vrijheden op
te geven die fundamenteel zijn voor onze samenleving”.
Sumption is niet de
enige ex-rechter die kritiek heeft op het coronabeleid, meldt de
Guardian. Eerder al zei Lady Hale, voormalig President van het
Hooggerechtshof, dat Britse parlementsleden hun taak hebben verzaakt
tijdens de pandemie.
Sumption zei: “Ik twijfel niet aan de ernst van de epidemie, maar ik geloof dat de geschiedenis de maatregelen zal veroordelen als een monument van collectieve hysterie en zotheid van de overheid.”
Ik heb er even over na moeten denken maar toch besloten een groot aantal Social Media Accounts op te heffen. Het brengt me domweg niks en ik wil niet langer meewerken aan de macht en invloed van firma’s als Facebook, Google en andere tech-giganten. Messenger & Facebook zijn de eerste maar ook Twitter, Instagram en LinkedIn zijn verwijderd.
Ik ben nog aan het onderzoeken in hoeverre ik zonder Google- en Microsoft-account kan i.v.m. Windows 10 en Android. Die lijken zodanig verweven dat ik daar nog even geen afscheid van wil (kan?) nemen. Als SearchEngine gebruik ik al tijden DuckDuckGo.
Mijn blog hier blijft uiteraard gewoon bestaan, mocht je geïnteresseerd zijn in de zaken die ik te melden heb. Aangezien ik alle e-mail volledig in eigen beheer heb blijven vrijwel al mijn e-mail-adressen ook gewoon bestaan en op deze website kun je gebruikmaken van de contact-pagina.
Er resteren dus meer dan genoeg manieren over om te communiceren, niet in de laatste plaats gewoon IRL. Gewoon een bakkie doen samen blijft toch mijn favoriete manier van contact. Mocht je dat te omslachtig vinden kun je me nog steeds gewoon BELLEN.
Wat niemand voor mogelijk had gehouden is gebeurd: De NOODWET (Tijdelijke wet maatregelen COVID-19) is door de Tweede Kamer en onderweg naar de Eerste Kamer. De volgende stappen (Eerste Kamer en Koning) zijn formaliteiten en lijken een farce. Juist in een periode van afschaling van dreiging (zelfs de WHO komt op vele statements en aanbevelingen terug) drukt het Kabinet dit wetsvoorstel door.
Allereerst waarom doet het Kabinet dit? Dat is de hamvraag die niemand lijkt te kunnen beantwoorden. Iedereen weet dat er geen reële dreiging meer is en de vraag dient gesteld te worden of er ooit een reële dreiging is geweest. Zelfs de officiële cijfers geven een redelijk normaal (griep)jaar weer, in ieder geval gematigder als 2 jaar geleden.
Dan dient de vraag zich aan waarom de Tweede Kamer hier mee akkoord gaat. De Tweede Kamer levert namelijk nog al wat bevoegdheden in ten gunste van het Kabinet. Het antwoord is, mijns inziens, even simpel als logisch: vrijwel ieder lid van het Kabinet is ooit in de Tweede Kamer begonnen. Wellicht is ook de ambitie van elk lid in de Tweede Kamer ooit zitting te mogen nemen in het Kabinet. Ik kan me voorstellen dat de toekomstige Ministers en Staatssecretarissen in de Tweede Kamer deze (bijna absolute) macht wel zien zitten.
Wat velen niet zullen begrijpen is wat deze wet voor ons zal gaan betekenen. Wat de impact is. Allereerst kan mijn eerdere advies overboord: STOP met het opvolgen van regels. Met deze wet krijgt de overheid namelijk een wettelijke basis. Het verweer dat een noodverordening niet zolang mag duren gaat niet meer op. Ook de claim causaliteit zou wel eens op losse schroeven kunnen komen staan want de rechter gaat namelijk de bedoeling van de wet niet meer toetsen. Een rechter toetst alleen de letter van de wet en niet de memorie van toelichting.
Maar het betekent veel meer. Als je in de rechtbank staat naar aanleiding van een maatregel als gevolg van een verordening mag je je beroepen op de grondwet. LET OP: Als je er staat als gevolg van een landelijke wet is dat beroep niet ontvankelijk. De rechter redeneert namelijk dat iedere wet door de Tweede Kamer getoetst is aan de grondwet en dus deze claim niet kan slagen. Dat de Tweede Kamer dit, in dit geval, NIET goed heeft gedaan behoeft, denk ik, geen betoog maar daar zal geen enkele rechter rekening mee houden.
Ook de vermindering van de hoogte van de boetes heeft een gevolg: De hoogte van de boete en het feit dat het op basis van landelijke wetgeving is maakt het mogelijk de boetes af te wikkelen volgens de Wet Mulder (Deze wet had overigens ook NOOIT de Tweede Kamer mogen passeren vanwege de grondwet). De boete is niet langer een strafbeschikking en gaat naar het CJIB voor incassering. Als je niet betaald komt er gewoon een Deurwaarder. Wel kun je bezwaar indienen bij het OM (volkomen nutteloos) en bij afwijzing beroep indienen bij de rechtbank (wel eerst betalen want anders ben je niet ontvankelijk). Tot zover “onschuldig tot schuld bewezen is” en daarom had deze Wet Mulder ook nooit door de Tweede Kamer mogen komen. De Wet Mulder bepaald namelijk dat je eerst moet betalen (straf) voordat je schuldig bevonden bent. Heeft de Tweede Kamer ook hier zitten slapen of is hen doodgewoon niets gelegen aan de grondwet en hun burgers?
Ook staat er wederom de beruchte verwijzing naar een “Maatregel van Bestuur” in m.b.t. de 1,5 meter samenleving. Een Maatregel van Bestuur kan door een Minister worden ingesteld; deze behoeft niet goedgekeurd te worden door de Tweede Kamer. Vele wetten vormen slechts een raamwerk voor Maatregelen van Bestuur en beperken dus de inbreng van onze volksvertegenwoordiging. Ook hier is het niet anders. Er is weliswaar een kleine toevoeging (voor de bühne) gedaan door de Tweede Kamer maar die verplicht de Minister slechts de Kamers te informeren. De Kamers hebben hierin geen stem of zelfs vetorecht.
Gisteren hebben onze volksvertegenwoordigers nagenoeg collectief afscheid genomen van onze rechtsstaat. Ik kan dan ook niet langer meer besluiten met “Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ” .
Geplaatst inCorona|Getagged#NOODWET, corona, covid-19|Reacties uitgeschakeld voor Tijdelijke wet maatregelen COVID-19
BMJ 2020; 371 doi: https://doi.org/10.1136/bmj.m3883 (Published 06 October 2020) Cite this as: BMJ 2020;371:m3883
Geachte redacteur
Een nauwkeurige beoordeling van de kans op overlijden na blootstelling aan covid-19 is belangrijk, aangezien deze statistiek door overheden is gebruikt om lockdowns te sturen in een poging om deze sterfgevallen te beperken. In correspondentie met de BMJ hebben professoren Baker en Wilson, beiden voorstanders van de lockdown in Nieuw-Zeeland, kritiek geuit op onze bewering dat de infectiesterfteverhouding (IFP) van covid-19 vergelijkbaar is met seizoensgriep.[1] Ze beweren dat de IFP voor influenza 0,039% is, ongeveer zes keer lager dan de IFP voor covid-19 die we noemden, een gecorrigeerde mediaanwaarde van 0,23%.[2]
Het is duidelijk dat de mortaliteit is gestratificeerd naar leeftijd ten opzichte van covid-19. De gecorrigeerde mediaanschattingen van IFP voor mensen jonger dan 70 jaar bedragen momenteel 0,05%, [2] wat voor de bevolking die minder kwetsbaar is voor sterfgevallen vergelijkbaar is met influenza. De algehele schattingen voor covid-19 zijn echter hoger, vanwege het hogere sterftecijfer bij ouderen.
In dit artikel gaan we dieper in op de beoordeling van de IFP voor de twee virussen en richten we ons op vier kwesties die wij belangrijk vinden:
Gemodelleerde COVID-19-sterfgevallen zijn overschat Vroeg in de loop van COVID-19 was de IFP voor alle leeftijden hoog, geschat op 0,66% (geloofwaardig interval: 0,39 tot 1,33%).[3] Dit leidde tot alarmerende voorspellingen van COVID-19-sterfgevallen, als de infectie zich zou verspreiden. Deze IFP’s werden verkregen door de sterftecijfers aan te passen aan de percentages terugkeerders die positief testten op repatriëringsvluchten vanuit Wuhan. Dit leidde tot een voorspelling van in totaal 250.000 sterfgevallen voor het VK,[4] wat lockdowns rechtvaardigde. Toch laten de waargenomen sterfgevallen in het VK nu zien dat deze modellen de sterfgevallen zeven keer overschatten.[5] Vergelijkbare modellen in Nieuw-Zeeland voorspelden 80.000 sterfgevallen door de pandemie als er geen strenge lockdowns zouden worden afgekondigd.[6] Barnard et al. geschat tussen 12.600 en 33.600 doden op basis van een ‘case-fatality ratio’ van respectievelijk 0,75% en 2% – zelfs met lockdowns.[7] We weten nu dat deze prognoses te hoog waren en dat lockdowns van twijfelachtige waarde zijn voor het verminderen van de sterfte per hoofd van de bevolking.[8]
Schattingen van IFP Voor verschillende ziekten wordt de IFP op verschillende manieren geschat. Voor covid-19 is het de verhouding van het cumulatieve aantal klinisch toegewezen covid-19-sterfgevallen tot het aantal geïnfecteerde personen. Vaak wordt het aantal geïnfecteerde personen geschat door het product van de prevalentie van antilichaampositieve gevallen en het aantal inwoners. De prevalentie van seropositieve personen wordt verondersteld gelijk te zijn aan een cumulatieve beoordeling van virale infecties.
De schatting van Baker en Wilson voor influenza wordt enigszins anders afgeleid. De IFP voor influenza wordt afgeleid van een gemodelleerd jaarlijks influenzasterftecijfer,[9] gedeeld door de seropositieve prevalentie van influenza.[10] Dit is anders dan bij covid-19. Voor deze ziekte zijn sterfgevallen individueel toegeschreven op basis van massatesten die op ongekende schaal zijn uitgevoerd voor welke luchtwegaandoening dan ook. Hoewel dit op het eerste gezicht het vertrouwen in het aantal gevallen zou moeten vergroten, suggereert de geschiedenis dat dit nieuwe testregime, met een scherpere focus op covid-19, de mortaliteit waarschijnlijk zal overschatten, zoals we zullen bespreken.
Vaststelling van overlijden Nieuwe pandemieën worden vaak geassocieerd met bevooroordeelde veranderingen in de codering van doodsoorzaken. Bijvoorbeeld, in de VS in 1968-69, waar artsen op de hoogte waren van een naderende influenza A (H3N2) winter, nam het aantal sterfgevallen dat als influenza werd gecodeerd in de zomer van 1968 zestien keer toe in vergelijking met de zomers in de jaren voor en na de pandemie.[11] Toch werd gedacht dat er geen significante circulatie van influenza had plaatsgevonden in die zomer. Vanwege deze onnauwkeurige registratie van influenza op overlijdensaktes, hebben de auteurs deze sterfgevallen statistisch geschat, onafhankelijk van overlijdensakten, zoals de gegevens waarnaar Baker en Wilson verwijzen.
We zien soortgelijk bewijs voor het overtellen van sterfgevallen in landen met hoge IFP’s voor covid-19. Een opmerkelijk voorbeeld was Engeland, waar het onmogelijk was om te herstellen van covid-19 nadat een individu positief was getest.[12] Rapporten uit Italië hebben een soortgelijke bevooroordeeldheid ten gunste van covid-19-sterfgevallen aan het begin van die pandemie laten zien. Na een formele beoordeling van schijnbare covid-19-doden was slechts 12% van de eerdere cijfers direct toe te schrijven aan het nieuwe virus.[13]
Bewijs voor een lagere sterfte komt uit landen met veel covid-19-gevallen, maar weinig doden. Op het moment van schrijven had Singapore 57.883 herstelde gevallen en 28 doden, wat neerkomt op een case-fataliteitsverhouding van 0,05%. Wij geloven dat, vanwege Singapore’s naleving van de case-definitie bij het toewijzen van covid-19-doden,[14] de cijfers de sterfte betrouwbaarder beoordelen en de vertekening elders belichten. Verder is de noemer groot, waarschijnlijk vanwege agressieve tests. Als serologie zou worden geschat, zou de IFP van deze stadstaat waarschijnlijk nog lager zijn.
Infectieprevalentie Naast vertekening in de teller is de noemer in COVID-19 IFP-berekeningen waarschijnlijk lager dan de werkelijke infectietellingen, omdat positieve antilichaamreacties sneller afnemen dan bij influenza.[15 16] Dit leidt tot een onderschatting van cumulatieve infectie en bijgevolg tot een overschatting van de IFP. Ondersteunend bewijs komt van niveaus van positieve antilichaamtesten die na twee maanden halveren in een cohort van blootgestelde zorgverleners uit Nashville.[17] Daarentegen zijn hoge niveaus van influenza-antilichamen gedocumenteerd tot 28 weken na vaccinatie bij gezonde volwassenen in Maryland.[16] Verder is bewijs van blootstelling aan COVID-19 mogelijk alleen detecteerbaar in specifieke T-cellen (reactief op spike-glycoproteïnen), in plaats van in antilichamen alleen.[18]
Andere ondersteuning voor een lage IFP voor COVID-19 komt uit onderzoeken die seriële antilichaamtesten binnen individuen bijhouden. Bijvoorbeeld, een achtvoudige toename in de prevalentie van positieve antilichamen in Tokio vond plaats in de zomer, van 5,8% naar 46,8%, maar er was weinig toename in sterfte door het virus.[19]
Dus, wat is een redelijke IFP voor covid-19? De algehele gecorrigeerde mediane IFP van 61 studies in een meta-analyse is 0,23%.[2] Dit komt overeen met een bevolkingsserosurvey in Indiana.[20] Deze studies beschouwen alleen seropositiviteit als een indicator van cumulatieve blootstelling aan het virus. Ze zijn er ook van uitgegaan dat de cijfers over de doodsoorzaak accuraat zijn. Dus, als deze factoren eenmaal in overweging zijn genomen, geloven we dat onze vergelijking met seizoensgriep niet misleidend is. Aangezien modellen die hogere IFP’s hebben opgenomen hebben geleid tot economisch verlammende lockdowns,[21] geloven we dat het van vitaal belang is om deze vergelijkingen te onderzoeken en dat een herwaardering van de covid-19 IFP te laat is.
Simon Thornley, Section of Epidemiology and Biostatistics, The University of Auckland
Arthur J. Morris, LabPLUS, Auckland City Hospital
Gerhard Sundborn, Section of Pacific Health, The University of Auckland
Samantha Bailey, Clinical & Pharmaceutical Research Trust, 40 Stewart Street, Christchurch.
References
Baker MG, Wilson N. The covid-19 elimination debate needs correct data. BMJ 2020;371 doi: https://doi.org/10.1136/bmj.m3883
Ioannidis J. The infection fatality rate of COVID-19 inferred from seroprevalence data. Bull World Health Organ 2020
Verity R, Okell LC, Dorigatti I, et al. Estimates of the severity of COVID-19 disease. medRxiv 2020 doi: https://doi.org/10.1101/2020.03.09.20033357
Ferguson NM, Laydon D, Nedjati-Gilani G, et al. Impact of non-pharmaceutical interventions (NPIs) to reduce COVID-19 mortality and healthcare demand. 2020. DOI 2020;10:77482.
National Health Service. COVID-19 Daily Deaths 2020 [Webpage]. Available from: https://www.england.nhs.uk/statistics/statistical-work-areas/covid-19-da… accessed 7/11 2020.
James A, Hendy SC, Plank MJ, et al. Suppression and mitigation strategies for control of COVID-19 in New Zealand. medRxiv 2020 doi: https://doi.org/10.1101/2020.03.26.20044677
Telfar Barnard LT, Wilson N, Kvalsig A, et al. Modelled Estimates for the Spread and Health Impact of Covid-19 in New Zealand: Revised Preliminary Report for the NZ Ministry of Health. Wellington: University of Otago, 2020.
Chaudhry R, Dranitsaris G, Mubashir T, et al. A country level analysis measuring the impact of government actions, country preparedness and socioeconomic factors on COVID-19 mortality and related health outcomes. EClinicalMedicine 2020;25:100464.
Khieu TQ, Pierse N, Telfar-Barnard LF, et al. Modelled seasonal influenza mortality shows marked differences in risk by age, sex, ethnicity and socioeconomic position in New Zealand. J Infect 2017;75(3):225-33.
Huang QS, Bandaranayake D, Wood T, et al. Risk factors and attack rates of seasonal influenza infection: results of the Southern Hemisphere Influenza and Vaccine Effectiveness Research and Surveillance (SHIVERS) seroepidemiologic cohort study. J Infect Dis 2019;219(3):347-57.
Thompson WW, Moore MR, Weintraub E, et al. Estimating influenza-associated deaths in the United States. Am J Public Health 2009;99(S2):S225-S30. doi: https://doi.org/10.2105/AJPH.2008.151944
Loke Y, Heneghan C. Why no-one can ever recover from COVID-19 in England – a statistical anomaly: Centre for Evidence Based Medicine; 2020 [Webpage]. Available from: https://www.cebm.net/covid-19/why-no-one-can-ever-recover-from-covid-19-… accessed 28/10 2020.
Newey S. Coronavirus: Is Covid-19 really the cause of all the fatalities in Italy? Stuff.co.nz: Stuff; 2020 [Webpage]. Available from: https://www.stuff.co.nz/national/health/coronavirus/120443722/coronaviru… accessed 29/10 2020.
Geddie J, Aravindan A. Why is Singapore’s COVID-19 death rate the world’s lowest [Webpage.]. Reuters.com: Thomson Reuters; 2020 [News report]. Available from: https://www.reuters.com/article/health-coronavirus-singapore-explainer-i… accessed 28/10 2020.
Weis S, Scherag A, Baier M, et al. Seroprevalence of SARS-CoV-2 antibodies in an entirely PCR-sampled and quarantined community after a COVID-19 outbreak-the CoNAN study. medRxiv 2020 doi: https://doi.org/10.1101/2020.07.15.20154112
Clements ML, Murphy BR. Development and persistence of local and systemic antibody responses in adults given live attenuated or inactivated influenza A virus vaccine. J Clin Microbiol 1986;23(1):66-72.
Patel MM, Thornburg NJ, Stubblefield WB, et al. Change in Antibodies to SARS-CoV-2 Over 60 Days Among Health Care Personnel in Nashville, Tennessee. JAMA 2020 doi: https://doi.org/10.1001/jama.2020.18796
Braun J, Loyal L, Frentsch M, et al. SARS-CoV-2-reactive T cells in healthy donors and patients with COVID-19. Nature 2020:1-5. doi: https://doi.org/10.1038/s41586-020-2598-9
Hibino S, Hayashida K, Ahn AC, et al. Dynamic Change of COVID-19 Seroprevalence among Asymptomatic Population in Tokyo during the Second Wave. medRxiv 2020:2020.09.21.20198796. doi: https://doi.org/10.1101/2020.09.21.20198796
Blackburn J, Yiannoutsos CT, Carroll AE, et al. Infection fatality ratios for COVID-19 among noninstitutionalized persons 12 and older: results of a random-sample prevalence study. Ann Intern Med 2020
Joffe A. COVID-19: Rethinking the Lockdown Groupthink. Preprints 2020 doi: https://doi.org/10.20944/preprints202010.0330.v2
