Eigen rechter

Geplaatst op 13/06/2015 door Joseph Raaijmakers

Zomaar een vrijdag-middag. Warm weer en een paar boodschapjes te doen. Ideaal om samen op de motor te stappen en er even van te genieten.

We rijden nog maar net als we bij de verkeerslichten Traverse komen. De lichten linksaf, rechtdoor en rechtsaf staan op rood en wij moeten rechtdoor richting station. Ik passeer 6 a 7 auto’s en ga, een beetje schuin op de stopstreep, vooraan bij de lichten staan. Marielle roept “wat doet die vent nou?“. Ik kijk om en zie dat een flinke SUV, vooraan in de rij, een stukje vooruit rijdt zodat hij bijna tegen ons aan staat. Ik gebaar dat hij een beetje rustig aan moet doen. Ik posteer de motor wat meer vóór zijn auto om te voorkomen dat hij gaat “sprinten” en zo een gevaarlijke situatie kan creeeren. Verder sla ik er geen acht meer op.

Het licht wordt groen ik rij vlot weg. Achter hoor ik gillende banden en een claxon. Marielle knijpt met handen en benen ten teken van angst. Ik kijk in de spiegel en zie de auto bijzonder kort achter me rijden en pogingen doen voorbij te komen. Omdat er maar 1 rijbaan, 2 bochten, vluchtheuvels en een zijstraat is valt dat natuurlijk niet mee. Over de uitvoegstrook naar het station krijgt de automobilist het voor elkaar langs ons te komen. Ik hou er rekening mee dat hij me van de weg wil drukken en geef gas. In de spiegel zie en hoor ik dat hij met piepende banden linksaf richting station rijdt. Wat is dit voor een idioot?

Bij de stoplichten Engelseweg besluit ik toch even om te keren. Ik wil weten wat deze vent bezielt. Als ik het stationsplein op rij staat hij voor het station bij de ophalen-wegbrengen- strook links geparkeerd en zit met zijn telefoon te spelen. Ik posteer de motor rechts van hem en geef een keer gas om zijn aandacht te trekken. Hij kijkt op en opent elektrisch zijn rechter-raam. Ik vraag wat de bedoeling was van zijn actie. Hij roept “Moet ik nou bang zijn of zo?” en maakt een irritant bibberend gebaar met zijn hand. Ik herhaal de vraag. Hij antwoord:”Je moet gewoon achter aansluiten, zoals iedereen“. Ik probeer mijn verbazing te verbergen en antwoord: “en dat bepaal jij? Moet je daarom ons in gevaar brengen? Om dat statement te maken?“. Uit de auto klinkt: “Je moet niet denken dat ik bang van je ben hoor, motormuis!” maar zinnige opmerkingen komen er niet uit. Ik maak in gedachte een inschatting van zijn IQ maar hou die maar voor mezelf. Ik zeg “Je moet niet zo idioot doen want daar komen ongelukken van!“. Blijkbaar klonk dit onbedoeld als een dreigement want meneer stapte agressief uit en liep, om de voorkant van zijn auto, dreigend op me af. Marielle stapte af maar ik besluit te wachten wat er komen gaat. Ik kijk hem zo rustig mogelijk aan en vraag wederom wat de bedoeling is. Hij is van dichtbij en zonder zijn SUV een stuk minder bedreigend en ik lach hem dan ook uit. Dat ergert hem blijkbaar nog meer maar toch besluit hij terug te lopen naar zijn linkerportier.

Ik rij weg, het Stationsplein linksom door, richting de Stationsstraat. Weer hoor ik gillende banden achter me en zie dat hij weer heel kort achter me rijd. Nog op het Stationsplein rij ik rechts de stoep op. Wederom kijk ik links over mijn schouder wat hier de bedoeling van is. Ik zie hem gebaren, oerwoud geluiden produceren en foto’s van ons maken met zijn mobiele telefoon. Ik lach nog even naar hem en Marielle steekt haar middelvinger op. Groot gelijk heeft ze. Ik kijk over het kruispunt en omdat alles vrij is rij ik de weg op, links af de tunnel door en passeer bij de stoplichten een paar auto’s. In de spiegel zie ik dat hij verwoede pogingen doet dichterbij te komen. Bij licht groen zijn we weg, niet meer in te halen door deze debiel.

Ja, mijn handen jeukten. Maar in gedachte zag ik de headlines al: “Agressieve motorrijder mishandelt automobilist na toeteren“. Hoe het ook afloopt zal ik wellicht de gebeten hond zijn. Dit terwijl een aanklacht “dubbele poging doodslag” voor deze automobilist beter op zijn plaats zou zijn geweest.

Ik geef de media de schuld. Ook dit is een reactie van een burger op de niet aflatende stroom van criminaliserende berichten. Als het uit de hand loopt en hij duwt me van de weg zal de media het wel rechtpraten. Net als dit bericht hierboven. Lees dat maar eens goed: “Hij stopte, legde zijn motor op de grond voor de auto en liep agressief op de automobilist af.“. Heb je al ooit een motorrijder zijn motor op de grond zien leggen? Of werd hij toch aangereden door die automobilist? “… door te toeteren had gewezen op gevaarlijk rijgedrag”? Had deze motorrijder wellicht ook een file auto’s gepasseerd? Was de automobilist daar wellicht ook jaloers op?

We zullen het nooit precies weten maar ik heb er mijn gedachte bij. De media legt het toch uit zoals ze dat willen.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld

En de biker is weer los (deel 3)

Geplaatst op 12/06/2015 door Joseph Raaijmakers

Weer tijd voor een VERVOLG:

Na “En de biker is weer los” en “Regels uitgaansgebied Eindhoven” zijn er ook in deze casus ontwikkelingen. Ik had namelijk “Aangifte machtsmisbruik en wederrechtelijke vrijheidsberoving tegen POLITIE” gedaan. Inmiddels heeft het OM een SEPOTbericht gestuurd.

Mr. A.J.A.M. Nieuwenhuizen, Hoofdofficier van justitie, beargumenteert als volgt:

“Nu u en andere leden van MC The Veterans kort voor de controle in “full colours” in het horecagebied gelegen aan het Stratumseind te Eindhoven verbleven, waardoor onder omstandigheden problemen met derden konden ontstaan, acht ik het vaststellen van uw identiteit in overeenstemming met de daarvoor geldende wet- en regelgeving.“.

Onze argumenten zijn steeds: “ER IS GEEN GELDENDE WET- EN REGELGEVING”. Het hele beleid tegen de, door de politie benoemde “OMG’s”, mist elke basis in de wetgeving. Er is geen wet die de dienders het recht geeft in te grijpen puur op basis van het dragen van motorclubkleding (of “Full-Colours” zoals Nieuwenhuizen het zo kleurrijk noemt). Toch krijg onze Hoofd-officier het hier voor elkaar om gewoon te beweren: “… in overeenstemming met de daarvoor geldende wet- en regelgeving“.

Misschien dat we hier eindelijk een doorbraak kunnen bereiken want hier is, wellicht voor het eerst, zo duidelijk aangeven dat het ingrijpen puur gebasseerd is op het dragen van clubkleuren. In geen enkele casus was dit zo helder, tot nog toe. Het geeft mij hoop dat dit dus ook door een rechter wordt vastgesteld. Een beklag art 12 strafvordering is wederom uitgegaan.

Geplaatst in En de Biker is weer los. | Reacties uitgeschakeld

Het wordt persoonlijk (deel 4)

Geplaatst op 10/06/2015 door Joseph Raaijmakers

Voor degene die denken dat ik het hier bij laat zitten, THINK AGAIN! Vandaag de volgende stappen:

Allereerst heb ik heel goed gehoord wat de advocaat-generaal gisteren ter zitting zei: “Ik weet niets van een DVD met filmbeelden. Die zijn niet doorgestuurd door de Politie.“.

Vandaag dus maar een formele klacht ingediend bij de politie:

“Op vrijdag 3 oktober 2014 te 12:09 uur heb ik aangifte gedaan op het politiebureau, Hce/ Helmond Centrum, Kasteel Traverse 101, 5701 NR Helmond. Dit is vastgelegd in pv PL2200-20141322. Hierbij heb ik een DVD afgegeven met filmbeelden. Dit is ook genoteerd in het pv van aangifte: “Hierbij overhandig ik u een dvd met camerabeelden …”. Op 9 juni 2015 hoorde ik de advocaat-generaal ter zitting van het gerechtshof zeggen dat de politie deze DVD niet bij de stukken heeft gevoegd en dat deze beelden hierdoor hem niet bekend zijn. Deze handeling (of ontbreken van handeling) is klachtwaardig en daarover wil ik dan ook een formele klacht indienen.“.

Maar dat is niet alles. Ook het OM heeft een klacht aan de broek:

“Op 3 oktober jl. deden wij aangifte van ambtsmisbruik tegen 2 agenten.
Ter zitting op 9 juni 2015 bij het gerechtshof werd door de advocaat-generaal in zijn betoog opgemerkt dat hij niet beschikte over de, bij de aangifte bijgevoegde, DVD met filmbeelden. De politie zou deze niet bij de stukken hebben gevoegd.
Deze DVD is echter ook AANGETEKEND verstuurd in deze kwestie op 3 oktober 2014 aan Officier van Justitie Postbus 70581 5201 CZ ’s‐Hertogenbosch. Het bewijs van verzending en handtekening ontvangst (via TrackTrace.nl) zijn bij mij voorhanden.
Ik vind het dan ook klachtwaardig dat het OM deze DVD met beelden, betrekking hebbende op de casus, niet heeft toegevoegd aan het dossier en dat er in de rechtbank wordt beweerd dat deze beelden niet voorhanden en/of bekend zijn bij het OM.
Ik ben van mening dat de wijze waarop door het OM wordt omgegaan met deze belangrijke bewijsmiddelen klachtwaardig is.“.

Beide klachten zijn formeel en via de daarvoor aangewezen kanalen ingediend.

Tot slot: Ook in mijn klaagschrift gericht aan het gerechtshof (artikel 12 Strafvordering) heb ik zeer duidelijk opgemerkt: “Tenslotte dient opgemerkt te worden dat wij vele bewijsmiddelen hebben overlegd waaronder filmbeelden waar het optreden van de agenten op vastgelegd is. Mocht het Gerechtshof willen beschikken over deze filmbeelden, voor zover deze niet zullen worden ingebracht door het OM, dan zijn wij, bij eerste verzoek, bereid deze te overleggen.“. Ook het gerechtshof was dus vooraf op de hoogte van deze filmbeelden en had hier vragen over moeten stellen. Ter zitting heb ik nog eens aangeboden om de filmbeelden te tonen want ik had ze bij op mijn tablet.

Indien het gerechtshof mijn verzoek afwijst zijn dit gronden voor cassatie bij de Hoge Raad. Men heeft tenslotte belangrijk bewijsmateriaal willens en wetens genegeerd.

Wordt vervolgd …………. > VERVOLG

Nee, deze casus is nog lang niet ten einde!

Geplaatst in Het wordt persoonlijk | 1 reactie

Het wordt persoonlijk (deel 3)

Geplaatst op 09/06/2015 door Joseph Raaijmakers

In navolging van mijn eerdere blogs Het wordt persoonlijk en Het wordt persoonlijk (vervolg) was vandaag de hoorzitting Beklag niet-vervolging (artikel 12 strafvordering) bij het Gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch. In de aanloop van deze zitting had ik het dossier opgevraagd. Ik was, zeker na het sepotbericht, zeer benieuwd naar de inhoud van het proces-verbaal opgesteld door de beide verbalisanten. Dit pv is natuurlijk essentieel en het OM verwijst er naar.

Ik kreeg echter het pv niet. Ik moet dus een zaak voorbereiden tegen de politie maar het pv van bevindingen dat hier aan ten grondslag ligt mag ik niet inzien. Om dit essentiële proces-verbaal toch in te kunnen zien heeft, mijn inmiddels goede vriend en advocaat van de Black Sheep, Michael Ruperti zich gesteld in de zaak en als zodanig was het wel mogelijk het gehele dossier op te vragen. Het bewuste pv mocht ik inzien op kantoor van Mr. Ruperti maar een kopie mocht expliciet niet aan mij doorgegeven worden, aldus de instructies van het hof. Het bewuste proces-verbaal is onthutsend. Het staat vol met leugens en men schildert mij daarin af als een brutale schreeuwerige onbeleefde provocateur. Gelukkig tonen de filmbeelden iets heel anders aan, dacht ik.

Michael en ik hadden afgesproken dat hij een juridisch verhaal zou houden en ik zou op de inhoud ingaan. De voorzitter van het hof liet echter al direct blijken dat ze liever niet had dat IK het woord deed. Dat zou niet gebruikelijk zijn. “U heeft een advocaat bij en die doet dan het woord“. Ik legde uit dat ik altijd het woord zelf doe en ook deze procedure zelf heb ingezet. Mr. Ruperti is slechts aanwezig omdat ik anders de stukken niet ter beschikking zou hebben. Schoorvoetend ging edelachtbare toch akkoord met ons plan.

Michael hield een prachtig betoog. Artikelen werden aangehaald waarop het machtsmisbruik is gebaseerd en zelfs uitgebreide jurisprudentie ontbrak niet. Goed voorbereid en geen speld tussen te krijgen. Hoewel ik hem al even ken maakte hij opnieuw indruk op me en hopelijk ook op het gerechtshof.

Even later kreeg ik het woord. Ik had mijn betoog opgebouwd rond de gebeurtenissen en vooral de consistenties en inconsistenties van de verklaringen, filmbeelden en het proces-verbaal. We hadden 4 verklaringen van getuigen toegevoegd aan de stukken en foto’s van de tuinhaard.

Ik begon met de opmerking “Ik ga ervan uit dat hof kennis heeft genomen van de filmbeelden“. Daar kwam echter direct een ontkenning terug. De voorzitter zei niets te weten van eventuele filmbeelden. Ik leg uit dat mij dat zeer bevreemde want ik heb deze bijgevoegd bij de aangifte. Dit staat ook beschreven het de originele proces-verbaal van aangifte: “Hierbij overhandig ik u een dvd met camerabeelden“. Tevens is dezelfde dvd aangetekend toegestuurd aan de Officier van Justitie op 3 oktober 2014 bij het verzet tegen de strafbeschikkingen. Tot slot heb ik in het klaagschrift, gericht aan het hof, het volgende geschreven: “Tenslotte dient opgemerkt te worden dat wij vele bewijsmiddelen hebben overlegd waaronder filmbeelden waar het optreden van de agenten op vastgelegd is. Mocht het Gerechtshof willen beschikken over deze filmbeelden, voor zover deze niet zullen worden ingebracht door het OM, dan zijn wij, bij eerste verzoek, bereid deze te overleggen.“. Ook merk ik, ter zitting, op dat ik de beelden bij me heb op mijn tablet en kan laten zien indien nodig. Het hof gaat hier echter niet op in. Ik hoop dat men toch de moeite neemt deze in een later stadium te bekijken.

Hoe kan het zijn dat het gerechtshof dus niet beschikt over deze filmbeelden? Niet alleen heeft justitie, die dus 2 (!) DVD’s hebben ontvangen, deze beelden niet overlegd in deze casus aan het gerechtshof maar ook het hof heeft hier, op aangeven van mij IN HET KLAAGSCHRIFT niet om gevraagd. De voorzitter vraagt de advocaat-generaal om opheldering maar deze kent de filmbeelden ook niet, zegt hij. Hij is er niet mee bekend en zegt ze niet ontvangen te hebben van de politie. Blijft de vraag wat er met de kopie is gebeurd die ik aangetekend naar de officier heb gestuurd.

Ik probeer mijn verbazing te verbergen en vervolg mijn betoog: in essentiële delen van het proces-verbaal zijn er inconsistenties met de 4 overlegde verklaringen, de filmbeelden en de foto’s die niet verklaarbaar zijn. 5 bewijsstukken en meerdere foto’s tegen één pv opgemaakt door de agenten waartegen deze procedure loopt. Er MOET toch ernstige twijfel ontstaan omtrent het waarheidsgehalte van dit proces-verbaal.

Als laatste komt de advocaat-generaal aan het woord: Hij vind de 4 verklaringen “gekleurd” omdat het bewoners van de straat betreft en die zullen wel een insteek hebben van “heeft die politie niks beters te doen?“. Deze opmerking is echter geheel voor rekening van de advocaat-generaal want NERGENS in de stukken, zelfs niet in het proces-verbaal van bevindingen, staat iets wat hier op wijst. Deze opmerking is nimmer geplaatst! Over de filmbeelden weet hij te zeggen dat deze “NIET relevant zijn“. Hij acht ze NIET van belang. Het proces-verbaal echter, waarbij hij nog eens uitdrukkelijk opmerkt dat deze op ambtsbelofte zijn opgemaakt, is de enige waarheid en daarop gebaseerd hebben verbalisanten NIETS verkeerd gedaan.

Wij mogen niet meer reageren op dit betoog. De voorzitter “sluit het onderzoek” en dat betekent dus dat men ook niet meer gaat kijken naar de filmbeelden. Vonnis begin juli …

Wordt vervolgd …………. > VERVOLG