MediaVrijheid

Statistieken. Leuk om naar te kijken en om zaken uit te halen. Gewoon weetjes. Dus ik zit nog maar eens te kijken naar de statistieken van MediaVrijheid:

Nog altijd een van de trouwste lezers:

inetnum: 159.46.0.0 – 159.46.255.255
netname: JUSTNET
descr: Ministerie van Justitie
descr: P.O. Box 20301 2501 EH The Hague

Totaal toch goed voor een slordige 1100 bezoekjes per jaar. Is toch 3 per dag. Je vraagt je serieus af of ze daar niks beters te doen hebben 🙂

Maar even verder met de cijfers:

126,739 unieke bezoekers. Thanx lezers! Want hoewel ik dit blog begonnen ben voor mezelf, om lekker mijn sores en frustraties van me af te schrijven, vind ik dat toch ook wel leuk om te zien dat er ruim 125 DUIZEND mensen het blijkbaar leuk vonden om mijn blog te bezoeken. Het sterkt me zeker in mijn voornemen om nog lang niet te stoppen.

Maar de leukste statistieken vind ik toch wel de TOP 3 BLOG’S oftewel specifiek welke stukjes vonden de mensen nou het meest interessant:

Op nummer 3, en dat vind ik eigenlijk wel heel erg leuk, een gastblog van Arie: DE BIKERS KRISTALNACHT IS AANSTAANDE ! met maar liefst 20,318 lezers.

Een schitterend verhaal wat uit de tenen van Arie kwam. Boosheid, frustratie en prachtige “proza” . Thanx Arie voor je geweldige bijdrage.

Wellicht verdiende dit verhaal wel de 1e plek in dit lijstje omdat het natuurlijk ontstaan is op Facebook. Pas een dag later is het op Mediavrijheid verschenen waardoor het veel meer lezers heeft als mijn cijfers doen vermoeden.

Op nummer 2, en dat vind ik zelf geweldig omdat het, volgens mij, een van de meest informatieve stukjes is op mijn blog, de blog 1% Motorcycle Clubs met 23,117 lezers.

Ik hoop dan ook dat dit stukje een klein beetje heeft bijgedragen aan het beeld dat de mensen hebben van 1% MotorClubs. Dat het een beetje afbraak gedaan heeft aan de propaganda die vanuit Den Haag verspreid over haar burgers.

Ik heb, in ieder geval, wel de indruk dat het goed gelezen is door mijn bovenstaande fan de AIVD 🙂

Met maar een paar lezers meer op een wankele nummer 1: Het wordt persoonlijk met 23,613 lezers.

Dit verhaal kwam ook recht uit mijn hart. De enorme frustratie en boosheid in zijn ruwste vorm zo de wereld in gespuugd. Vele mensen hebben hierdoor meegeleefd en de reacties waren geweldig.

Ik hoop dat dit stukje, en natuurlijk de rechtszaken die hier op volgen, een bijdrage leveren aan de vrijheid in Nederland en de misstanden bij Politie en Justitie in het bijzonder.

Ik wil langs deze weg al mijn lezers hartelijk danken voor de interesse en de leuke reacties, hier op Mediavrijheid maar vooral IRL. Ik ga nog even door want ik heb nog regelmatig inspiratie en de lezers blijven komen: dit jaar, en het is nog maar begin maart, alweer 31,276 lezers.  Thanx allemaal en tot ziens, lezens en horens.

Een gewone zaterdagmiddag op de motorbeurs in Utrecht. Gezellig slenteren met je broeders en motors kieken. Praatje maken bij de nul-de-lijns-stand en verderop bij de stand van de veteranen motorrijders. Je vraagt je af wat er op zo’n dag nog mis kan gaan ……

• Meneer, mag ik u wat vragen?
• Ja hoor. Wat is de vraag.
• Bent u hier alleen of als een groep?
• Ik begrijp de vraag niet. Wat bedoelt u?
• Ik ben van de politie en uh … wacht, ik zal me even legitimeren.
• In het vervolg zou ik het waarderen als u dat vooraf even meld.
• Waarom?
• Omdat u dat verplicht bent en omdat ik in dit land een zwijgrecht heb.
• Maar even terug naar de vraag: ben u hier individueel of als groep?
• Zelfde antwoord: ik begrijp de vraag niet. Of beter gezegd: het een sluit het ander niet uit. Als ik hier alleen aan kom en mijn broeders zijn hier ben ik alsnog met een groep. Maar waarom vraagt u mij dat?
• Dat weet u wel.
• Nu even kappen. Ik vraag u waarom u mij dit vraagt.
• Gewoon, is een algemene vraag.
• Oke, dus dat vraagt u aan iedereen.

Een voorbijganger passeert en ik spreek de man aan:

• Meneer, heeft u een momentje? Deze man is van de politie en hij heeft een algemene vraag aan iedereen: Bent u hier alleen of met een groep?
• ( De bewuste man kan de humor er wel van inzien en antwoord rustig: ) Ik ben met mijn zoon en zijn vriend dus in een groep denk ik. ( de man lachte vriendelijk en vervolgde “groepsgewijs” zijn pad. )
• Doe niet zo flauw. U weet best wat ik bedoel. Jullie vragen nu eenmaal aandacht.
• Nou, volgens mij vroeg u mijn aandacht maar ik kan het mis hebben. Daarbij stelt u dat u een algemene vraag heeft maar ook dat blijkt niet te kloppen. Ik vraag me nog steeds af waarom u specifiek mij aanspreekt en waarom.
• Vorig jaar heeft een motorclub van deze beurs hun podium gemaakt en dat vinden wij ongewenst.
• Podium gemaakt? Wat betekent dat?
• U weet wel wat ik bedoel; met een grote groep intimiderend naar binnen lopen en heel nadrukkelijk aanwezig zijn.
• Intimiderend en nadrukkelijk is “in the eye of the beholder”. Nee, ik weet nog altijd niet wat u bedoelt.
• Dat weet u wel. Jullie hebben nu eenmaal onze speciale aandacht. Dat zijn mijn instructies. Ik doe ook alleen maar mijn werk.
• Heeft u enig idee hoeveel ambtenaren dit in de jaren 40-45 ook beweerden? Heeft u geen eigen geweten? Vind u niet dat uw benadering discriminerend is en dat een ambtenaar die de wet moet handhaven daar bij stil moet staan?
• Mijn eigen mening hierover doet niet ter zake. Waarom bent u zo vijandig naar mij?
• Ik vijandig naar U? U weet de zaken wel steeds om te draaien, of niet? En als u geen eigen mening hierover heeft wordt het wellicht tijd dat u die een gaat vormen. Ik vind het wel weer welletjes zo. Een fijne dienst nog heren.

Ik wilde er heen. Er bij zijn. Want eigenlijk is het een gebeurtenis om te herinneren. Dat 75 jaar geleden zoveel mensen op stonden voor een minderheid. Dat mensen gezamenlijk protesteerden tegen beleid opgelegd door de autoriteiten. Dat mensen tezamen riepen “tot hier en niet verder!“. Maar meer nog dat voldoende mensen zagen dat er iets flink mis was en dat het tijd was voor actie.

Maar ik voelde me niet welkom. Ik was een vreemde onder deze mensen. Deze mensen wilden mij niet kennen. 4 agenten hielden me constant in de gaten en liepen met me mee. Eentje was blijkbaar bijziend want hij liep wel erg kort achter me door en toonde bijzonder veel aandacht voor mijn rug. Een vrouw liep met een bordje op een stok. In haar andere hand had ze pamfletten. Op het bordje prijkte “TEGEN RACISME TEGEN ISLAMOFOBIE”. Ik keek haar aan maar ze keek weg. Ze deelde haar pamfletten uit maar meed mij of ik pest had.

Alleen een Hongaar sprak me aan. Hij vertelde dat in Hongarije destijds géén Joden waren afgevoerd omdat de Hongaren het niet toe stonden. Hij vertelde me dat Nederland als de besten meewerkten met de Duitsers. Ik keek hem aan en ik moest het erkennen. Hij heeft gelijk maar dat deze man dit wist, daar schaamde ik me voor.

Ik vertelde waarom ik er was. De verbondenheid met het gebeuren. Een vrouw hoorde dit en keek me aan: “je wil toch de joden niet met jullie vergelijken?“. Ik kreeg niet de kans om te antwoorden; ze liep al door.

Nee, ik wil de joden niet met de motorclubs vergelijken. Ik vergelijk de situatie waar we in verkeren. Burgers die bestookt worden met leugens en halve waarheden. Een overheid die een groep beschuldigd van allerlei onzin en maatregelen neemt tegen een complete groep, zonder aanzien des persoons. En vervolgens de burgers die daar in mee gaan. Die deze groep ook verstoten. Die ook niks meer te maken willen hebben met die groep. En de vele burgers die toekijken en niets doen; het gewoon laten gebeuren. DAT is vergelijkbaar.

Na 3 kwartier wilde ik weg en liep de stad in. Een vrouw in een veel te grote rode jas naast een fiets riep: “Ja, rot maar op. Je hebt hier niets te zoeken“. Ik keek om en vroeg me af of ik dit goed gehoord had. Ze deinsde terug en draaide achter een boom. Typisch.

Er bekroop me een gevoel van berusting. Ik dacht even: “Als het weer gebeurt dan sta ik hier alleen met die Hongaar. De rest ziet het nog niet als ze de film van te voren kijken.“.

Bloemen leggen bij een beeld is niet herinneren. Luisteren naar mooie woorden van bobo’s is niet herinneren. Samen een wandeling maken is niet herinneren.

Herinneren is herkennen en actie ondernemen, zodat het nooit meer gebeurt.

Vandaag wordt de februaristaking herdacht.

“Vrijwel direct na de aanvang van de bezetting, werd een begin gemaakt met het uitsluiten van joden uit de Nederlandse samenleving. Vanaf eind augustus 1940 mochten er geen joodse ambtenaren meer worden benoemd en in oktober van dat jaar volgde de Ariërverklaring, die door vrijwel alle ambtenaren werd ingevuld. Op 21 oktober kondigde de bezetter aan dat alle joodse ambtenaren moesten worden ontslagen. In januari 1941 werd joden de toegang tot bioscopen en theaters ontzegd en werd een aanmeldingsplicht van kracht. In september volgden de bordjes ‘Voor Joden Verboden’ in alle openbare gelegenheden.” (Bron).

Verschrikkelijke geschiedenis. Gebeurtenissen die NOOIT meer mogen gebeuren, daar zijn we het allemaal over eens. Vanmorgen nog hoorde ik bij Vandaag-de-dag dhr. Jaap Hamburger van “Een ander joods geluid” wijze woorden spreken:

Zeer verhelderend en een fantastisch streven. Lovenswaardig. We moeten allemaal luisteren naar de boodschap die hier verteld wordt en wellicht massaal vanmiddag naar Amsterdam om hier bij stil te staan. Vooral de woorden “Ik probeer ook om een lijn te trekken naar het heden want de februaristaking ging TOEN over het buitensluiten en vervolgen van joden maar de boodschap die daar in besloten ligt is dat alle burgers gelijke rechten hebben; dat niemand zal worden buitengesloten en dat is een boodschap die ook in de huidige tijd misschien wel weer, opnieuw, heel erg actueel is, helaas.“.

Dat gaan we dan ook eens doen: een lijn trekken naar het heden:

Lidmaatschap Hells Angels en Satudarah reden voor ontslag? Is dat de “actualiteit die bedoeld wordt? Mensen hun baan en bestaansmogelijkheid ontnemen, louter en alleen omdat ze lid zijn van …? Herkenbaar?

Een affiche op de deur van een kroeg. Gewoon hier in Nederland. Een bepaalde bevolkingsgroep is NIET welkom. Enkel en alleen omdat ze lid zijn van …? Herkenbaar?

En tenslotte komt er nog een verschijnsel uit Duitsland (toeval?) overwaaien:

Satudarah Duitsland verboden, Nederland wacht af. Misdaadverslaggever Leistra vindt dat Nederland te afwachtend is. “In Duitsland zit justitie er bovenop. Alleen in Nederland zijn ze iets minder scheutig op het verbod op een club. Het grondrecht op vereniging is hier redelijk heilig.“.

De lijn is ingezet. De sfeer wordt gecreëerd. Of moeten we zeggen “de propaganda is begonnen“? Zegt het maar … Vanmiddag naar Amsterdam om te luisteren?