De telegraaf roept nog maar eens wat we eigenlijk allang weten: de betrouwbaarheid van een proces verbaal, opgemaakt door politie, is miniem. Citaat : “Bijna twee derde ( van de ondervraagde advocaten ) noemt het maken van fouten een structureel probleem. Het gaat dan om het maken van onbewuste foutjes tot ‘moedwillige vervalsingen’.
Op zich is dat schokkend. Het is ook een feit waar de burger niet aan wil denken. Politie behoord een toonbeeld van integriteit te zijn. Als we de politie niet kunnen vertrouwen is het einde zoek.
Het is algemeen bekend dat bestuurders en de rechtspraak een zeer hoge waarde hechten aan een proces verbaal (pv) of zelfs een verklaring van een opsporingsambtenaar. Het wordt als waarheid gezien en het kost enorm veel tijd, geld en effort om een pv of verklaring van een boa herzien te krijgen. Wellicht is het zelfs onmogelijk. In het verleden heb ik dat aan den lijve ondervonden in deze case. De passage in een brief van het CBR heeft me lang brandstof gegeven om deze case tot de onderste steen uit te diepen:
Ook in andere zaken struikel ik met regelmaat over pv’s en verklaringen die bewijsbaar niet waar zijn. Soms bewust gelogen maar vaak het gevolg van zeer slecht presteren van ambtenaren die dat vervolgens proberen te verbloemen met een verhaal er omheen.
Het gaat ook door tot de top van de politie. Een sprekend voorbeeld was districtschef Pattijn tijdens de zitting voor de bestuursrechter: Hij kwam met cijfers en percentages over criminaliteit binnen een MC die aantoonbaar nergens op sloegen. De cijfers waren zo irreëel dat het ook niet op een vergissing kan berusten. De rechter liet het echter gaan en er zijn geen consequenties aan verbonden.
Dat laatste is wellicht ook het probleem. Dat men er niets aan doet. De rechtspraak, het OM maar ook de politie doet NIETS aan dit probleem.
Ik kan nog enigszins begrijpen dat men waarde hecht aan een op ambtseed of -gelofte opgemaakt pv. Maar als duidelijk blijkt dat de inhoud niet de waarheid is moeten daar consequenties aan zitten. Omdat de impact van een pv vele malen groter is als een verklaring van een burger moet het ook zo zijn dat, indien er onjuistheden in aangetroffen worden, de consequenties veel ernstiger moeten zijn als een de consequenties voor een liegende burger. Niets is echter minder waar. In de praktijk wordt dit heel vaak in de doofpot gestopt of afgeschermd door meerderen, het OM of zelfs de rechtspraak.
Ook is het zelfreinigend vermogen van de politie compleet afwezig. Een citaat uit een (FB)gesprek dat ik had met Eric Stolwijk, (twitter) Directeur Communicatie bij Politie Nederland: “Ik ga echter niet het werk van mijn collega’s controleren. Al was het maar omdat ik geen aanwijzingen heb dat zij hun werk niet goed doen. Als het echt niet deugt dan zijn er volgens mij in Nederland heel wat juridische wegen om te bewandelen. Ook zijn er advocaten genoeg die daarbij maar al te graag helpen.“.
Het citaat zegt alles. Ik geef hem zeer duidelijke aanwijzingen dat zaken aantoonbaar niet kloppen. Het antwoord is duidelijk: ga maar naar een (perperdure) advocaat en toon het maar aan. Dan kan de politie in de verdediging gaan om hun eigen geloofwaardigheid te bewaken.
Het zou de geloofwaardigheid van de politie juist goed doen dat men zelf deze kwesties eens zou aanpakken, van binnenuit. Dat men korte metten maakt met onwaarheden en zelfs klinkklare leugens van hun personeel.
Tenslotte zou ik willen opmerken dat een kleine wetswijziging op zijn plaats zou zijn: als een getuigenis van een boa 10 keer zwaarder weegt als een getuigenis van een burger dan zou de strafbaarheid van een leugen van een boa ook 10 keer zo zwaar bestraft moeten worden. Dan is er weer enige rechtsgelijkheid.
