Ik heb al een aantal stukken geschreven over nepnieuws, fakenews, misinformatie, desinformatie, enz, enz. Het blijft de gemoederen blijkbaar bezig houden en weinigen kunnen nog werkelijk zien wat er aan de hand is. Albert Einstein zou gezegd hebben: “Er zijn maar weinig mensen die met hun eigen ogen kijken en met hun eigen hart voelen.”. Dat is zo waar maar ook tegelijkertijd zo diepzinnig. Ogenschijnlijk is iedereen geneigd hun waarheid over te nemen van degene die ze vertrouwen. Of aan te nemen dat wat de meesten geloven wel de waarheid moet zijn. De meesten zijn niet bereid zelf op zoek te gaan naar de waarheid.
Naar mijn idee is juist dat hetgeen “men” uitbuit met het narratief. Is het werkelijk de “luiheid” van de burger waar men misbruik van maakt? Is het werkelijk zo dat mensen het narratief gewoon overnemen omdat men het niet verder wil onderzoeken? Wellicht is dat voor een groot gedeelte waar maar gelukkig blijven er mensen die op zoek blijven naar de waarheid en de leugens aan het licht brengen. Ik benoem meer dan eens deze helden in mijn blog. Het lijkt een status quo op dit moment maar ik benadruk “lijkt“. Want er zit wel degelijk beweging in het “gevecht rondom de informatie“, zal ik het maar gemakshalve noemen.
Niet alleen doet de Main Stream Media haar uiterste best om “Complotdenkers” en zelfs gewone critici te demoniseren. In Europa heeft men al enige tijd geleden het initiatief gelanceerd om “nepnieuws te bestrijden” en dat verspreid zich als een olievlek. Tegenwoordig zoekt men zelfs naar openingen om daar bestuursrechtelijk en strafrechtelijk iets aan te gaan doen. Ook hiervan kun je legio voorbeelden vinden in dit blog. Maar voor strafrechtelijke en bestuursrechtelijke aanpak zijn leidraden nodig, definities. Daar werkt onze NCTV en AIVD hard aan en dit is het idee waar men mee komt:
Rechtstreeks uit het jaarverslag van de AIVD:
Anti-institutioneel extremisme: Het gedachtegoed dat Nederland wordt geregeerd door een kleine, kwaadaardige elite die de bevolking wil onderdrukken vormt een ernstige dreiging voor de democratische rechtsorde van Nederland. Het is een dreiging voor de lange termijn, omdat het erop lijkt dat die feitelijk onjuiste boodschap breed zal blijven worden verspreid en steeds nieuw leven wordt ingeblazen.
Het sleutelwoord is natuurlijk “kwaadaardig”. Je mag best zeggen dat onze regering fouten maakt. Je mag daar zelfs bij zeggen dat dit domme fouten zijn. Maar je mag niet zeggen dat daar een kwade intentie achter zit. Aan de andere kant is het twijfelen aan ons leiderschap meteen erg slecht, kwaadaardig.
En daar is ons duivels dilemma: Als je alles wat er fout gaat alleen maar “vergissing”, “dom”, “slecht beleid” of “slecht actief geheugen” mag noemen dan komen we geen steek verder. Als je altijd maar uit blijft gaan van de goede intenties waarmee iets mis is gegaan dan komen er geen oplossingen en blijft het zich herhalen. We zullen moeten herkennen en erkennen dat er een kwaadaardige agenda achter zit. Dat er krachten spelen die niet het beste met ons voor hebben. Er moeten mensen en organisaties verantwoordelijk gehouden worden, wellicht vervolgd worden.
Tenslotte nog een kijktip:
