Ja, soms zijn er dagen dat je geweldig veel plezier hebt in je vak. Vandaag was zo’n dag.
De nieuwe SAN is nauwelijks operationeel en in gebruik of het besluit valt om conventionele servers gedag te zeggen en over te gaan op Blades.
Vandaag kwam de Blade-Enclosure binnen en het leek wel Sinterklaas:
Och, over een paar weken is dat ook weer normaal; verwend als we zijn …
Gelukkig zit ik niet alle dagen achter een Mac maar soms kom ik er niet onderuit. We hebben nu eenmaal van die krengen in ons netwerk staan en dikwijls is er ook trammelant mee.
Toen ik weer eens een netwerk-probleempje had met een van deze Mac’s viel mijn oog op het icoontje dat Apple gebruikt voor de PC:
Tja, moet ik daar nog commentaar opgeven?
BNN: “Tot onze verbijstering blijkt dat ‘Tommy’ uit Spuiten en Slikken zijn verslaving heeft verzonnen.” Check het hele verhaal hier.
Dat is toch humor ten top. Nu is dit zielige mannetje de grote boosdoener. Geen enkele verantwoordelijkheid wordt genomen door BNN of de programma-makers van “Spuiten en Slikken”.
En blijkbaar slikt weer heel Nederland dit, zeker gezien de reacties op Facebook.
Ik accepteer het niet. Er is geen sprake van een vooronderzoek; NIETS. Heel eenvoudig vragen om een ID was al voldoende geweest. Er is wellicht wel sprake van een onderzoekje of dit goed is voor de kijkcijfers, dat wel. Maar even het waarheidsgehalte checken, ho maar!
Denk niet dat dit een uitzondering is. Ik heb zelf meermaals in een programma gezeten zoals “Life & Cooking” en “Rondom 10”. Ook daar doet men geen enkel vooronderzoek. Wel een gesprekje vooraf om in te schatten wat je te zeggen hebt en of dat past in het programma en/of wat de programmamakers willen vertellen maar daar blijft het dan ook bij. Nooit heb ik me moeten legitimeren. Nooit is er gevraagd of ik aan kan tonen wat ik beweer. Niets van dat alles. Het programma draait slechts om de programma-makers en hun eigen ego; hun eigen boodschap; hun kijkcijfers en de sensatie.
Waarom geen onderzoekje? Waarom zouden ze; ze nemen toch geen verantwoordelijkheid.
Hennis-Plasschaert en Kuipers over motorbendes bij Pauw & Witteman
“Er lopen meer dan 40 onderzoeken” aldus Jeanine. “Dan moet er echt wel een relatie zijn tot een strafbaar feit”.
Dat is toch wel een stevig statement. Een statement dat volledig in strijd is met het Legaliteitsbeginsel
In een rechtsstaat moet ieder overheidsoptreden berusten op algemene, voor herhaalde toepassing vatbare rechtsregels, vastgesteld krachtens attributie of delegatie. Wetgevende, rechtsprekende en uitvoerende instanties zijn zelf ook gebonden door de wet. De binding van de rechtsprekende macht aan de wet blijkt ook uit de zogenaamde onschuldpresumptie: mensen moeten voor onschuldig gehouden worden tot het tegendeel is bewezen. Ze mogen niet opgesloten of anderszins gestraft worden als niet bewezen kan worden dat zij een wet hebben overtreden. (bron Wikipedia)
Toch is het, nota bene een liberaal politicus, die gewoon roept “waar rook is moet vuur zijn”.
De respons is dan ook zeer terecht: “Nogmaals, ze zijn niet bevestigd door de rechtbank“.
Jeanine: “Ik vraag me nog steeds af waarom er niet voluit met Politie en Justitie wordt meegewerkt om er voor te zorgen dat de onderste steen boven komt”.
Wederom een zeer twijfelachtige opmerking met het oog op het zwijgrecht.
Het zwijgrecht is zelfs dubbel verankerd, omdat het behalve op het EVRM tevens kan stoelen op artikel 14.3.g van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (IVBPR) dat bepaalt dat niemand kan worden gedwongen om tegen zichzelf te getuigen of een bekentenis af te leggen. Dit staat in de juridische praktijk bekend als het “verbod op zelfincriminatie” (nemo tenetur se ipsum accusare). (Bron Wikipedia)
Daarbij is deze opmerking een karikatuur van “De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet.”.
Het is juist de overheid die er constant het zwijgen toe doet:
Zo kan ik nog wel even doorgaan. De overheid maakt zich keer op keer schuldig aan het achterhouden van cruciale informatie waarvan ze zelf zegt dat ze zich daarop baseert.
Daarmee wil ik nog een passage terughalen: “Ze mogen niet opgesloten of anderszins gestraft worden als niet bewezen kan worden dat zij een wet hebben overtreden” maar het gebeurt wel. Het is schering en inslag. Het gebeurt keer op keer.
Mijnsinziens begeeft onze rechtstaat zich op zeer glad ijs en zeer breekbaar ijs. De Overheid, zowel wetgevend als uitvoerend, creëert meer en meer een omgeving voor haar zelf waarin de toetsing van de rechterlijke macht wordt buitengesloten. Ik ben van mening dat we wellicht daar eens voor op de barricaden moeten:
