MediaVrijheid

Er zijn zo van die avonden dat je over alles nadenkt. Als dan je beste vriend ook nog over de vloer komt ga je filosoferen over van alles en nog wat. Uiteindelijk kom je voorbij alle problemen die er heden ten dage spelen en zou je zo graag een oplossing willen vinden. Meestal is dat tevergeefs. Het is te complex. Er spelen te veel belangen. De ene oplossing is het probleem van de ander.

Vanavond ging het over het mislukte socialisme, het zegevierende kapitalisme met al haar graaiende excessen als nadeel, corruptie en ambtenaren-criminaliteit. Een idee schoot door mijn hoofd: wat als we het kapitalisme handhaven als basis maar simpelweg een maximum aan bezit bepalen? Stel dat we gewoon vastleggen dat een mens nooit meer als 10 miljoen mag bezitten? Alles wat een mens meer bezit gaat terug de maatschappij in.

We bannen de grote graaier uit. De man (lees bij elke man of hij in deze tekst ook “vrouw” of “zij”) die 1 miljard bezit maar nog steeds de 10 miljard na jaagt. We elimineren dat het overgrote deel van de rijkdom aan minder dan 1% van de mensheid blijft plakken.

De motiverende werking van het kapitalisme blijft. De man die ergens tussen de 30.000 en een ton verdient heeft nog steeds de ambitie om 2 ton te verdienen; om een miljoen of zelfs 3 miljoen te vergaren. Maar bij 10 is het plafond bereikt.

De slimme ondernemer zal nog steeds 50 miljoen beheren omdat hij het verdeeld over hemzelf, zijn vrouw en zijn 3 kinderen. Maar als hij niet meer is gaat “zijn” 10 gewoon naar de maatschappij; terug in de pot van ons allemaal. Erfbelasting is niet meer van toepassing. Komt uiteindelijk toch goed 🙂

De succesvolle ondernemer zal niet graag het “overschot” naar Den Haag brengen dus geeft hij het uit, schenkt het aan bijvoorbeeld goede doelen (want dat is aftrekbaar). De goede doelen varen er wel bij en de economie gaat weer rollen.

Vervolgens zorgen we dat alle ministers, staatssecretarissen, Kamerleden en top-ambtenaren de beschikking hebben over 10 miljoen. Je zal, naar alle waarschijnlijkheid, bijna alle corruptie uitbannen. Hij kan namelijk niks doen met extra geld. Elk jaar van trouwe dienst en goed functioneren mogen ze 1 miljoen houden. Na 10 jaar is het vermogen van hen. Als ze na 2 jaar de mist in gaan? Oprotten met je 2 miljoen en next. Geen gouden handdruk, geen extra beloning, niks.

De grote talenten, die we goed kunnen gebruiken in de politiek en de ambtenarij, vluchten niet meer naar het bedrijfsleven voor het grote geld. In publieke dienst kun je tenslotte hetzelfde bereiken. We blijven niet meer zitten met de “kneuzen” die het in het bedrijfsleven niet redden, zoals broer Lubbers zei over Ruud.

Ook de hoogste rechters krijgen 10 miljoen; dezelfde regeling als de top-ambtenaren. Elke rechter daaronder een paar miljoen minder zodat de kanton- of politie-rechter nog altijd over 1 miljoen kan beschikken. De ambitie blijft maar de corruptie zal sterk dalen.

Hoe gaan we het noemen? Ik stel voor “Sociaal Kapitalisme”. De beweging heet SKP. Met die 2 woorden weet ook niemand of we in het linkse of rechtse spectrum thuis horen.

Och, dromen mag toch? Of niet?

Vandaag zie ik een spotje voorbij komen van de PVDA. Normaal zap ik dan maar weer door want veel hebben deze lui me niet te vertellen. Daarbij vertrouw ik allang geen woord meer uit hun mond.

Waarom ik nu bleef kijken weet ik niet maar ik deed het. Ik hoorde Samsom zeggen dat ze een Nederland willen creëren waar we WEER trots op kunnen zijn. Dat maakt me boos!

Tegen meneer Samsom wil ik zeggen: IK ben trots op mijn Nederland. Ik ben trots onze multiculturele samenleving. Ik geniet elke dag van het leven in dit land. Ik zie elke dag het goede van dit land. Als u insinueert dat ik niet (meer) trots ben op mijn vaderland dan zit u er flink langs.

Ik ga ook niet meer houden van mijn Nederland dankzij u. Sterker: ik denk dat ik trots ben op mijn Nederland ONDANKS u en uw collega’s.

Laatst zag ik een bumpersticker: “Ik hou van mijn land maar verwar het woord land niet met regering“. Ik vond het een prachtig statement.

Meneer Samsom, u mag van me aannemen: alle liegende politici en alle corrupte ambtenaren bij elkaar hebben geen invloed op de liefde voor mijn vaderland, voor mijn buren, voor mijn club, voor mijn werk of voor mijn inzet voor onze maatschappij. Die zal er nog zijn als jullie allang uitgelogen, uitgespuugd en vergeten zijn.

Opmerkelijk om dit weer te moeten lezen: Teeven: ook verdachte geen VOG

In de ochtend werd dit voor het eerst door onze staatssecretaris geroepen. Vrij algemeen en niet specifiek gericht op iemand. Ook in het artikel van de NOS is het nog zeer algemeen benoemd; geen sprake van doelgroepen of bepaalde criminaliteit.

In de avond werd het al specifieker: het gaat natuurlijk over kinderverkrachters die willen gaan werken in de kinderopvang! Tja, hier in Helmond hebben ze daar een woord voor: AMEHOELA!

Ja, het bekt natuurlijk wel leuk als het over kindermisbruik gaat. Kom niet aan onze kinderen! Zo denkt natuurlijk iedereen. Maar ik vind het zo verschrikkelijk goedkoop en populistisch. Het gaat natuurlijk helemaal niet om die paar verdachten van kindermisbruik die wellicht nog niet veroordeeld zijn en dan een VOG (Verklaring Omtrent Gedrag) aanvragen om te gaan werken in de kinderopvang.

Waar het om gaat is dat Justitie wederom een stuk autoriteit naar zich toe wil trekken zonder inmenging van de rechterlijke macht. Gewoon lekker zelf bepalen zonder dat onze rechtstaat dit controleert, zoals het zou horen.

Citaat uit dit artikel van de NOS: “In de praktijk word ik geconfronteerd met gevallen waarbij ik, gelet op de aanwezige politiegegevens, afgifte van de VOG zou willen weigeren,”, schrijft Teeven in een brief aan de Tweede Kamer. Maar dit mag wettelijk niet en dus is Teeven gedwongen een VOG af te geven.

Kernwoorden zijn natuurlijk “Maar dit mag wettelijk niet” en dat is maar goed ook. Een wetsvoorstel in die richting zal ook niet op steun in de 2e kamer kunnen rekenen want die moeten toetsen of het in strijd is met wet en regelgeving. En dan ontdekken we dat NIEMAND gestraft mag worden zonder een proces.

En trouwens, als je echt iemand van kindermisbruik verdenkt, mijnheer Teeven, sluit hem dan gewoon op in voorarrest; dat wordt overigens OOK getoetst door een Rechter(commissaris)  maar dan kan ie niet gaan werken in een kinderdagverblijf.

Wellicht moet dhr. Teeven dit artikel eens lezen: De rechter is het zat. Met name het volgende citaat is van toepassing op onze staatssecretaris: De ondervraagde magistraten noemen wetsvoorstellen van de bewindslieden op Veiligheid en Justitie ‘broddelwerk’, gebaseerd op ‘gesundes Volksemfinden’, gestuurd door ‘populisme’, met het gevaar dat het land verwordt tot ‘een bananenrepubliek’. We ontvingen honderden van dergelijke reacties, in even zovele varianten (klik hier voor een bloemlezing van de uitspraken).

Ik maak me steeds meer zorgen om de instelling van onze maatschappij. Steeds meer en meer menen mensen iets over je te zeggen te hebben maar nemen daarbij geen enkele verantwoordelijkheid. Ik moet ook vaststellen dat onze overheid, lees onze ambtenaren, hierbij met stip op nummer één staan.

Ook de Politiek gaat de laatste 2 decennia meer en meer die richting in. Mijnsinziens is dit begin negentiger jaren begonnen met , bijvoorbeeld, de privatisering van het ziekteverzuim. Het probleem werd te groot en in plaats dat onze volksvertegenwoordigers hier werkelijk iets aan doen werd het probleem naar de werkgevers geschoven. Deze ontwikkeling is een klassiek voorbeeld van wat ik bedoel. De overheid bepaalt nog steeds even veel, misschien zelfs wel meer, maar de verantwoordelijkheid ligt bij de ondernemingen.

Ook andere zaken zoals spoorwegen, energievoorziening en telecom worden “geprivatiseerd” maar er kan natuurlijk geen sprake zijn van ondernemen op een normale manier als je in de wurggreep van de regelgeving blijft.

Meer en meer worden verantwoordelijkheid en autoriteit los gekoppeld. Vooral bij de overheid heeft dat desastreuze gevolgen. Vanmorgen maakte ik het nog mee dat de gemeente in een zaak het griffierecht moet betalen voor een bewindvoeringszaak van een van haar burgers. De gemeente merkt gewoon op dat ze helaas een achterstand hebben. Dat dit dus een verschrikkelijke impact kan hebben op de case deert zo’n ambtenaar helemaal niet. Zijn stapeltje wordt gewoon op volgorde afgewerkt en of dit 4, 8, 12 of 16 weken duurt is niet zijn zorg.

In het kielzog van dit soort regelgeving gaan ook bedrijven en zelfs zelfstandige beroepen en burgers hetzelfde doen. Denk hierbij maar eens aan een accountant: Een bedrijf kan bijna niet meer zonder. Deze beroepsgroep heeft jaren gestudeerd en mogen toch als vaklui bij uitstek worden bestempeld. Ze vragen hiervoor ook behoorlijke bedragen. Maar als puntje bij paaltje komt dan dragen ze geen enkele verantwoordelijkheid. Maken ze fouten of zelfs kapitale blunders dan is de ondernemer nog altijd verantwoordelijk én aansprakelijk.

Ik heb al meer opgemerkt dat het dikwijls erop neerkomt dat iedereen fouten mag maken maar ik betaal de prijs hiervoor. Ik heb al zaken meegemaakt waarin onomstotelijk werd vastgesteld dat Politie, Rechtbank, Gemeente, Belastingdienst, Boekhouder, etc, etc, fouten maken maar mij kost het geld.

Hierdoor wordt een zaak van gerechtigheid dikwijls gedegenereerd tot een zaak van kosten en baten. Meermaals heb ik een beroep en zelfs een cassatie gelaten voor wat het was omdat, zelfs indien je in het gelijk wordt gesteld, de kosten alleen maar hoger worden. In het geval van de cassatie werd me gewoon medegedeeld dat de overheid heeft bepaald dat je hooguit 2000,– kostenveroordeling krijgt toegewezen terwijl ik geen advocaat kan vinden die het onder de 8000 wil doen. Als de case om 3600 euro handelt heeft dat dus geen enkele zin.

Ook de Belastingdienst kan er wat van. Na 3 jaar discussie over verkeerde en totaal onterechte aanslagen geeft de Belastingdienst toe dat ze fout zaten. Alle aanslagen werden teruggedraaid en alles leek opgelost. Achteraf bleef er echter een fiks bedrag staan onder het mom van BOETE. Ondanks dat de aanslagen FOUT zijn moet de burger deze wel betalen in afwachting van de uitspraken op het bezwaar en beroep. Niet of te laat betalen betekent gewoon BOETE. Zo kwam het voor dat een bedrijf op alle punten gelijk kreeg m.b.t. de aanslagen bleef zitten met een 25% boete a 40.000 euro. Raar maar waar gebeurd.

We moeten uiteindelijk naar een simpeler en eerlijker bestel. Prima als iemand autoriteit laat gelden maar neem dan ook de verantwoording. En als men de verantwoording niet wil nemen, dan ook geen autoriteit. Als de overheid de verantwoording hierin neemt en voorop loopt volgt het bedrijfsleven wellicht weer vanzelf.